Uzasadnienie
Skarżący, wnosząc skargę, uiścił na poczet wpisu od skargi 100 zł. Wezwany do uzupełnienia wpisu o kwotę 445 zł, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych argumentując, że od 1 czerwca 2013 r. miał zawieszoną działalność gospodarczą (usługi fryzjersko-kosmetyczne) ze względu na zły stan zdrowia, która następnie została wykreślona z mocy prawa. Od 24 marca 2015 r. skarżącego uznano za bezrobotnego bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca zaznaczył, że do daty złożenia przedmiotowego wniosku sytuacja nie uległa zmianie.
Od lutego 2016 r. mieszka wspólnie z rodzicami, konkubiną i jej ojcem. Posiada udział w 1/3 w nieruchomości zabudowanej, a obecnie mieszka w mieszkaniu rodziców (pow. 62 m2). Nie ma żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej. 5.000 zł. Jedynym majątkiem jego rodziców jest 14-letni samochód osobowy marki Mitsubishi Lancer o wartości około 6.000 zł.
Dochody w gospodarstwie domowym w czerwcu 2016 r. uzyskiwane były z tytułu świadczeń emerytalno-rentowych rodziców skarżącego oraz ojca jego konkubiny (która również jest bezrobotna) w łącznej wysokości netto 4.711,94 zł.
Jako zobowiązania i stałe wydatki wymienione zostały kwoty średnie z ostatnich 3 miesięcy: koszty energii elektrycznej, wody, gazu telefonu, telewizji 613,20 zł, koszty leczenia rodziców 1.146,78 zł, koszty leczenia skarżącego 635,11 zł koszty mieszkania 426 zł – w sumie 2.821,09 zł. Wnioskodawca zauważył, że na wyżywienie pozostaje 1.890,85 zł.
Do wniosku załączone zostały dokumenty dotyczące zawieszenia działalności gospodarczej skarżącego i jego matki, decyzja o przyznaniu statusu bezrobotnego, odpis aktu zgonu ojca wnioskodawcy (zmarł 26 czerwca 2016 r.), decyzja o wysokości emerytury ojca konkubiny, zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia wnioskodawcy oraz wydruki rachunku bankowego należącego do jego rodziców z historią z 2015 r.
W wyniku wezwania do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów wnioskodawca przedłożył decyzję ZUS o wysokości renty rodzinnej przyznanej jego matce po mężu (1.759,49 zł do wypłaty) oraz kopie wydatków na pogrzeb (ponad 3.800 zł). Wyjaśnił, że obecnie dochody we wspólnie prowadzonym gospodarstwie domowym wynoszą 3.514,47 zł i wymienił miesięczne wydatki przeznaczone na leczenie siebie, matki i ojca konkubiny łącznie wynoszące 1.919 zł, a także wydatki na media (łącznie 613,20 zł). Zwrócił uwagę, że na wyżywienie 4 osób pozostaje kwota 982,47 zł.
W ocenie referendarza sądowego przedmiotowy wniosek należało częściowo uznać za uzasadniony.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe zostało wykazane. Wnioskodawca i jego konkubina są bezrobotni, a podjęcie pracy jest utrudnione z uwagi na stan zdrowia i konieczność zajmowania się rodzicami w podeszłym wieku. Dochody z tytułu świadczeń emerytalno-rentowych zapewniają natomiast przede wszystkim możliwość pokrycia bieżących wydatków związanych z utrzymaniem i leczeniem.
Należy jednak zauważyć, że wnioskodawca w niniejszej sprawie uiścił już na rachunek Sądu kwotę 100 zł wskazując w tytule przelewu numer zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Stąd wywieść należało, że był w stanie poczynić oszczędności do tej właśnie kwoty. Wyjaśnić przy tym wypada, że ewentualne przyszłe koszty sądowe w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwykle ograniczają się do opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem (jeżeli skarga zostanie oddalona) oraz wpisu od skargi kasacyjnej wynoszącego równowartość połowy wpisu od skargi (jeżeli skarżący zdecyduje zaskarżyć wydany przez Sąd wyrok).
Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy jedynie wpisu od skargi, jednakże na podstawie art. 243 p.p.s.a., strona może wnosić o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie toczącego się postępowania sądowego.
W związku z powyższym, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.