Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 24 maja 2011 r., stanowiącym uzupełnienie skargi z dnia 06 maja 2011 r., skarżąca R. P., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], z powodu możliwości wyrządzenia przez jej wykonanie nieodwracalnej szkody.
Skarżąca uzasadniając wniosek wskazała, że wraz z małżonkiem, decyzjami organów podatkowych obejmujących lata 2004 – 2007, została zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie przekraczającej 2.000.000 zł (bez odsetek za zwłokę).
Podniosła, że uzyskuje dochody z gospodarstwa rolnego, z którego przychody mają charakter sezonowy i w momencie składania skarg na decyzje podatkowe, pieniądze posiadane przez nią zostały zamrożone w uprawie 1000 ha gruntów. Skarżąca zwróciła przy tym uwagę na okoliczność zabezpieczenia roszczeń Skarbu Państwa przez ustanowienie hipoteki na działkach gruntu posiadanych przez stronę i uprawianych w aktualnym czasie. Według niej, sprzedaż części gruntu wchodząca w skład gospodarstwa rolnego, uniemożliwiłaby zebranie plonów, a tym samym odzyskanie środków zainwestowanych w uprawę gruntów, w sposób niedający się odwrócić.
Do wniosku skarżąca załączyła dokumenty dotyczące ubezpieczenia upraw w okresie 2003 – 2004 r.
W odpowiedzi na wniosek, Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził, że podobny wniosek został zawarty w skardze z dnia 06 maja 2011 r. i poinformował, że wbrew twierdzeniom skarżącej, w stosunku do niej nie skierowano żadnych wniosków o ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomościach, należących do małżeńskiej wspólności majątkowej skarżącej i jej męża.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09). Chodzi tu o zatem taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Argumentacja strony winna również znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdza, że skarżąca nie wykazała, by istniały przesłanki uzasadniające udzielenie jej ochrony tymczasowej. Nie jest bowiem znany Sądowi pełen obraz jej sytuacji majątkowej, który pozwoliłby na ocenę, czy wykonanie decyzji, spowoduje nieodwracalne skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Skarżąca wskazała jedynie na fakt uzyskiwania dochodów z gospodarstwa rolnego (1000 ha), które zostały zamrożone w uprawach oraz ustanowienie hipoteki na uprawnianych przez nią gruntach. Okoliczności tych nie poparła jednak żadną dokumentacją. Za taką nie może być uznane kopie polis i wniosków ubezpieczeniowych z lat 2003-2004.
Ponadto, Dyrektor Izby Skarbowej we W. zakwestionował fakt dokonania wpisu hipoteki przymusowej w stosunku do skarżącej.
Zatem, w świetle powyższych okoliczności, wniosek R. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 3 ppsa, nie mógł zostać uwzględniony.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.