Uzasadnienie
W dniu 27 czerwca 2017 r. doręczono skarżącej spółce wskazaną w komparycji niniejszego postanowienia interpretację indywidualną. Interpretacja zawierała pouczenie, że strona może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem organu, który wydał interpretację.
W dniu 28 lipca 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) strona skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do tut. Sądu. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 31 lipca 2017 r.
Następnie, w dniu 1 sierpnia 2017 r. Sąd przesłał skargę organowi interpretacyjnemu.
Pismem nadanym w dniu 31 sierpnia 2017 r. organ przekazał Sądowi skargę wraz odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał orzeczenie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia orzeczenia.
W niniejszej sprawie, strona prawidłowo pouczona o sposobie wniesienia skargi, wniosła ją bezpośrednio do Sądu, zamiast za pośrednictwem organu.
Przyjmuje się, że w przypadku bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data jej nadania przez sąd na adres właściwego organu (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2016 r. sygn. akt I FZ 336/16, dostępne w internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z akt sprawy, odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona stronie skarżącej w dniu 27 czerwca 2017 r., a zatem trzydziesty dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 27 lipca 2017 r. Tymczasem, nadanie przez tut. Sąd skargi do organu nastąpiło w dniu 1 sierpnia 2017 r., co oznacza, że skarga została wniesiona po terminie. Zauważyć przy tym należy, że skarga była spóźniona już w momencie nadania jej na adres tut. Sądu (28 lipca 2017 r.).
Dodać w tym miejscu wypada, że przedstawiona powyżej treść art. 53 p.p.s.a. i art. 54 p.p.s.a., z dniem 1 czerwca 2017 r. uległa zmianie na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935).
Zgodnie z nowo wprowadzonym do art. 53 § 4 p.p.s.a., termin, o którym mowa w art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi.
W okolicznościach niniejszej sprawy przepis ten nie mógł być jednak zastosowany. Z art. 17 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy zmieniającej wynika bowiem, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem w życie ustawy stosuje się przepisy p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej przepisy m.in. art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona interpretacja indywidualna została wydana przed wejściem w życie znowelizowanego art. 53 p.p.s.a., a zatem skargę należało odrzucić na podstawie art. 53 p.p.s.a. według poprzedniego brzmienia.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.