Uzasadnienie
Przedmiotem skargi "A" sp. z o. o. w S. jest wskazana w sentencji decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W., odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych od zawartej z udziałowcem spółki umowy pożyczki oraz odmawiającą oprocentowania nadpłaty.
W dniu [...] grudnia 2009 r. do Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. wpłynął wniosek spółki o stwierdzenie nadpłaty. W uzasadnieniu strona wskazała, że w jej ocenie niesłusznie zapłaciła podatek od czynności cywilnoprawnych od zawartej z udziałowcem spółki umowy pożyczki, gdyż przepisy ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) w zakresie opodatkowania pożyczek otrzymanych przez spółkę kapitałową od udziałowców (akcjonariuszy) spółki naruszają uregulowania Dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969 r. nr 69/335/EWG dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału – dalej w skrócie: Dyrektywa kapitałowa. Spółka podkreśliła, że ustawodawca wprowadzając od dnia 1 stycznia 2007 r. znowelizowaną wersję ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w której uchylono art. 9 ust. 10 lit. h) dotyczący zwolnienia z opodatkowania PCC pożyczek udzielanych spółce przez wspólników, naruszył przepisy Dyrektywy kapitałowej.
Zdaniem wnioskującej, polski ustawodawca podejmując decyzję o całkowitym zwolnieniu z dniem 1 maja 2004 r. z opodatkowania umów pożyczek, utracił możliwość ich ponownego opodatkowania w myśl wyrażonej w dyrektywie zasady stand still.
Spółka powołując wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) w sprawie C-350/98 wywiodła, że skoro Polska w momencie przystąpienia do UE zdecydowała się zwolnić z podatku kapitałowego pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, to nie mogła ponownie wprowadzić opodatkowania tej operacji z dniem 1 stycznia 2007 r. Zdaniem spółki, błędna implementacja przepisów prawa wspólnotowego uprawnia ją do bezpośredniego stosowania regulacji zawartych w Dyrektywie kapitałowej, co oznacza że pożyczka otrzymana od wspólnika spółki nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
W odpowiedzi na wniosek spółki Naczelnik D. Urzędu Skarbowego we W. odmówił stwierdzenia nadpłaty w przedmiotowej sprawie.
Na skutek odwołania wniesionego przez skarżącą, Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję, w której podzielił stanowisko organu pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu żądając jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego (w tym przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz przepisów prawa wspólnotowego), a także przepisów prawa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: upsa), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sytuacja, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania zachodzi, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Mając na uwadze powyższą regulację, wskazać trzeba, że postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Gl 731/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowił na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, zmieniony z dniem 17 czerwca 1985 r. przez art. 1 pkt 1 dyrektywy nr 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r., uprawniał Państwo Członkowskie do ponownego wprowadzenia z dniem 1 stycznia 2007 r. podatku kapitałowego z tytułu zaciągnięcia pożyczki przez spółkę kapitałową, jeżeli wierzyciel uprawniony jest do udziału w zyskach tej spółki, w przypadku gdy Państwo Członkowskie uprzednio zrezygnowało z pobierania tego podatku z dniem akcesji, tj. z dniem 1 maja 2004 r.?"
Ponieważ powyższe wątpliwości dotyczą również sprawy niniejszej, Sąd uznał, iż jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania toczącego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zainicjowanego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 marca 2010 r. sygn. I SA/Gl 731/09. Tym samym została spełniona przesłanka zawieszenia postępowania z urzędu zawarta w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 upsa.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie powołanej regulacji, orzekł jak w sentencji postanowienia.