Uzasadnienie
W sprawie J. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata (k. 49 akt sądowoadministracyjnych). W jego uzasadnieniu podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, pracuje dorywczo oraz że ma na utrzymaniu żonę i pięcioro dzieci. Wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi w jednym pokoju i kuchni, a wydatki na utrzymanie swojej rodziny w kwocie 730 zł miesięcznie pokrywa z zasiłku rodzinnego w kwocie 680 zł i wynagrodzenia z prac dorywczych w kwocie 600 zł.
Z przesłanych wraz z wnioskiem dokumentów i akt administracyjnych wynika, ponad oświadczone we wniosku fakty, że jego rodzina korzysta ze wsparcia Ośrodka Pomocy Społecznej.
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 4 lipca 2011 r. przyznano skarżącemu w sprawie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2) cyt. wyżej ustawy).
Z regulacji prawnych dotyczących zastępstwa procesowego wykonywanego na zasadach prawa pomocy można wysnuć wniosek, że istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata jest nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona skarżąca - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy stwierdził, że w przypadku strony skarżącej zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, określona w art. 246 § 1 pkt 2) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego. W ocenie referendarza sądowego sytuacja życiowa skarżącego, w tym przede wszystkim fakt utrzymywania jego siedmioosobowego gospodarstwa domowego z kwoty 1.280 zł oraz jego zadeklarowana i znajdująca potwierdzenie w treści akt sprawy sytuacja materialna, wymagająca wsparcia ze strony Ośrodka Pomocy Społecznej, świadczą o wystąpieniu w sprawie obiektywnego braku możliwości ponoszenia przez skarżącego kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania dla siebie i swojej rodziny i w konsekwencji przemawiają za uwzględnieniem rozpoznawanego wniosku.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.
Fakt przyznania J. P. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata powoduje, że korzysta on z instytucji prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż na wcześniejszym etapie postępowania przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (postanowienie referendarskie z dnia 4 lipca 2011 r.), powoduje, że korzysta on z instytucji prawa pomocy w całości. W tym kontekście referendarz sądowy ocenił, że skarżący spełnia przesłankę przyznania prawa pomocy w całości, określoną w art. 246 § 1 pkt1) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.