Postanowienie WSA we Wrocławiu z 18 października 2006 r., I SA/Wr 920/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Rozpoznanie

w dniu 18 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia postanawia odrzucić skargę.

Skład

Sędzia NSA Henryka Łysikowska przewodniczący

Uzasadnienie

W rozpoznawanej sprawie występujący w imieniu J. B. jego pracownik A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. W odpowiedzi na skargę, doręczonej stronie skarżącej w dniu [...] celem ustosunkowania się, organ podatkowy wskazał, iż środek zaskarżenia J. B. dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia wniesionego przez podatnika na postanowienie naczelnika Urzędu Skarbowego w J. G. z dnia [...] nr [...] w sprawie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie [...] wynikającego z deklaracji VAT-7 za sierpień 2005 r. na poczet zaległości w tym podatku za luty 2005 r. Wnosząc o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) w związku z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wywiódł, iż strona skarżąca wraz ze skargą w dniu [...] złożyła zażalenie na zaskarżone postanowienie, które jest obecnie przedmiotem rozpatrzenia przez ten organ.

Z akt administracyjnych wynika, iż uzasadnienie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] zawiera pouczenie o prawie i trybie wniesienia zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Podstawową zasadą stosowaną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest zasada zachowania autokontroli działania organu administracji oraz pierwszeństwo postępowania administracyjnego w stosunku do sądowego, tj. konieczność wyczerpania środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie - art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zatem, gdy od przedmiotowej decyzji przewidziany był środek odwoławczy do organu drugiej instancji (i strona została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie jego wniesienia), to niedopuszczalnym było składanie skargi na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Z zasady dwuinstancyjności postępowania wynika bowiem, iż przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być zasadniczo tylko orzeczenia wydane przez organ odwoławczy.

Mimo prawidłowego pouczenia przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. o trybie odwoławczym od postanowienia pierwszoinstancyjnego J. B. wniósł skargę na ten akt do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6) ustawy procesowej sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Do przyczyn, o których mowa w powołanym przepisie prawa, zaliczyć należy niewyczerpanie toku instancji w postępowaniu podatkowym.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 ust. 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.