Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 08 stycznia 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w j. G. z dnia [...]r. Nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe "Polskiego "A" Oddział w B. w podatku od towarów i usług za maj 2003 r. Jednocześnie w sentencji wyroku błędnie oznaczono rok, którego dotyczyło zobowiązanie podatkowe, za które odpowiadała skarżąca, podając że chodzi o 2005 r., zamiast 2003 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) -dalej: p.s.a., Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§2).
W orzecznictwie i doktrynie zgodnie przyjmuje się, że możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki - a więc, gdy jest to np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska. W doktrynie wskazuje się, że niedokładność lub oczywista omyłka może dotyczyć m.in. oznaczenia stron lub uczestników postępowania, oznaczenia zaskarżonego aktu, nazwy organu lub też wadliwej nazwy orzeczenia. Sprostowanie nie może natomiast prowadzić do zmiany zawartego w orzeczeniu rozstrzygnięcia. (T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s.487)
W przedmiotowej sprawie opisana nieścisłość w określeniu okresu, za który powstało zobowiązanie, jakiego dotyczy odpowiedzialność skarżącej, nosi właśnie cechy oczywistej omyłki, natychmiast poznawalnej. Wypada zaznaczyć, że w wyroku prawidłowo określono przedmiot, numer i datę wydania zaskarżonej decyzji, zaś odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej we W. na skargę oraz akta administracyjne, pozwalały na jednoznaczne zidentyfikowanie uchylonej decyzji organu I instancji.
Uwzględniając powyższe na podstawie art. 156 p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.