Uzasadnienie
W dniu 25 listopada 2019 r. skarżącej spółce reprezentowanej przez adwokata doręczono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez przedłożenie odpisu KRS, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (potwierdzenie odbioru k. 27 akt sądowych).
Pismem z dnia 12 grudnia 2019 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi.
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2020 r. Sąd odmówił stronie przywrócenia terminu. Postanowienie jest obecnie prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a.) złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Ponadto zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają - wedle dyspozycji art. 29 p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi. Takim dokumentem jest niewątpliwie odpis z odpowiedniego rejestru, tj. z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie ulega wątpliwości, że przedstawiony powyżej warunek formalny w razie jego niedopełnienia podlega konwalidacji. W takiej sytuacji, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, strona została prawidłowo wezwana do usunięcia zauważonego braku formalnego skargi. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie wskazanego braku skargi jednak nie usunięto. Strona odpis KRS nadała po dziesięciu dniach od upływu terminu do uzupełnienia braku formalnego, a Sąd prawomocnym obecnie postanowieniem odmówił przywrócenia terminu.
Usunięcie braku formalnego po wyznaczonym terminie jest równoznaczne z niezastosowaniem się do wezwania i nie wywołuje skutków prawnych.
Z uwagi na powyższe, skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało odrzucić, o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia.
Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.