Uzasadnienie
W skardze na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy pozostawił w/w wniosek bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie takiego wniosku, pomimo wezwania, na urzędowym formularzu, jak również, nieprzedstawienie dowodów dokumentujących trudną sytuację majątkową strony.
Odpis w/w postanowienia wraz z pouczeniem o prawie oraz terminie jego zaskarżenia w drodze sprzeciwu został doręczony skarżącej osobiście w dniu [...]. Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez stronę.
Pismem z dnia [...] (prezentata Sądu) skarżąca wniosła o cofnięcie skargi w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej u.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 1 u.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W stanie faktycznym sprawy, Sąd nie stwierdził okoliczności mogących tamować skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącą, a zatem, czynność dyspozycyjna strony była dla Sądu w sprawie wiążąca i obligowała ten Sąd do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 161 § 1 pkt 1 u.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie powołanego wyżej przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.