Uzasadnienie
W dniu [...]wpłynęła do tutejszego Sądu skarga złożona przez A S.A. z siedzibą we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] numer [...]. Skarga ta została podpisana przez Wiceprezesa Zarządu spółki A. L. oraz Prokurenta R. W.. Do skargi strona nie załączyła dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie tych osób do jej reprezentacji. Wobec tego zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...] strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego tj. dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania skargi przez wyżej wymienione osoby w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo z dnia [...], zawierające wezwanie w tym przedmiocie, zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...], a zatem ostatnim dniem skutecznego uzupełnienia wskazanego braku formalnego był dzień [...]. W ustawowym terminie wpłynęła opłata sądowa od skargi, natomiast wyżej opisany brak nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do występowania w ich imieniu. Jak stanowi przepis art. 29 u.p.s.a., organ albo osoby, o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie przy pierwszej czynności procesowej. Z kolei w myśl przepisu art. 49 § 1 i 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 3) powołanej ustawy, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa wnoszącego skargę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, a jeżeli w wyznaczonym terminie braki nie zostały uzupełnione, Sąd odrzuca skargę. Skoro zatem strona skarżąca nie przedstawiła dokumentu umocowania dla osób, które podpisały skargę w jej imieniu, sprawie nie można nadać dalszego biegu i skutkować to musi jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) u.p.s.a., o czym orzeczono na wstępie.