Uzasadnienie
W dniu 14.11.2022 r. A. B. - Strona skarżąca (Skarżący) wniósł skargę we wskazanym w sentencji zakresie (vide: data stempla pocztowego k. 14 akt sądowych). Pod skargą podpisał się doradca podatkowy A. S. Następnie, Sąd wezwał wspomnianego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego prawidłowo uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do podania nr PESEL Skarżącego. Wezwanie zostało doręczone doradcy podatkowemu 30 grudnia 2022 r. (vide: k. 41 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z 4 stycznia 2023 r. (data nadania: 5 stycznia 2023 r., vide: data stempla pocztowego k. 53 akt sądowych) doradca podatkowy A. S. nadesłał dwa pełnomocnictwa. Z przedłożonego na wezwanie Sądu pełnomocnictwa głównego udzielonego doradcy podatkowego B. P. wynikało umocowanie jedynie do wniesienia skargi na decyzje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącej wydania indywidualnej interpretacji podatkowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Drugie pełnomocnictwo - substytucyjne obejmowało zastępowanie Skarżącego w sprawie sądowoadministracyjnej o sygn. akt I SA/Wr 934/22 i zostało udzielone doradcy podatkowemu A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny dokonuje oceny jej dopuszczalności tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie oraz czy skarga spełnia określone warunki formalne. W postępowaniu sądowoadministracyjnym każde pismo procesowe powinno spełniać określone wymogi formalne. Ich niespełnienie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Zgodnie z dyspozycją art. 57 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) - dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które to wymagania wynikają z art. 46 p.p.s.a. W myśl natomiast art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa się na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie we wskazanym terminie takiego braku obliguje sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie, zarządzeniem z 15 grudnia 2022 r. wezwano doradcę podatkowego A. S., który w imieniu Skarżącego podpisał skargę, do usunięcia braków formalnych skargi tj. złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi z uwagi na to, że do skargi nie załączono pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu oraz do podania nr PESEL. Z przedłożonego na wezwanie Sądu dokumentu pełnomocnictwa głównego (PEŁNOMOCNICTWO SZCZGÓLNE) wynikało, iż mocodawca - Skarżący upoważnił doradcę podatkowego B. P. wyłącznie do określonej czynności "wniesienia" skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz do Naczelnego Sądu Administracyjnego i to skargi na "decyzje" Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącej wydania indywidualnej interpretacji podatkowej. Powyższe rodzi następujące implikacje:
- 1) skarga dotyczy postanowienia, a nie decyzji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej;
- 2) pełnomocnictwo substytucyjne dla doradcy podatkowego A. S. wykracza swoim zakresem poza zakres pełnomocnictwa głównego dla doradcy B. P. Ad. 1)
Przedstawione pełnomocnictwo główne dla doradcy podatkowego B. P. nie obejmuje swoim zakresem zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia lecz decyzje tego organ wydania indywidualnej interpretacji podatkowej. Tym samym Sądu uznaje że zakres umocowania nie obejmował jakichkolwiek postanowień Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Ad. 2)
Pełnomocnictwo główne (PEŁNOMOCNICTWO SZCZEGÓLNE) obejmuje jedynie czynność "wniesienia skarg", natomiast pełnomocnictwo substytucyjne: "występowanie (...) w sprawie o sygnaturze I SA/Wr 934/22". Należy w pierwszej kolejności zauważyć, że konkretną sygnaturę sprawie sądowoadministracyjnej nadaję się dopiero po wpływie skargi do sądu administracyjnego. Tym samym sporządzając i wnosząc skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 13 października 2022 r. o sygn. 0112-KDWL.4011.476.2022.3.AS doradca podatkowy A. S. nie miał stosownego umocowania do wykonania tych czynności (sporządzenia i wniesienia skargi) – pełnomocnictwo substytucyjne obejmuje reprezentowanie Skarżącego dopiero po zarejestrowaniu skargi (sprawy) przez tut. Sąd.
Następnie zauważenia wymaga ponownie ograniczenie pełnomocnictwa głównego jedynie do czynności "wniesienia". Za wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 30 września 2022 r. o sygn. akt IV SA/Po 295/22 należy zaś przypomnieć, że:
"... w postępowaniu sądowoadministracyjnym starannie odróżnia się umocowanie do "sporządzenia" skargi (przez co rozumie się jej napisanie i podpisanie), od umocowania do "wniesienia" skargi (czyli do wystąpienia ze skargą do sądu), a także umocowanie do reprezentowania strony w postępowaniu sądowym wywołanym wniesieniem skargi, przy czym przyjmuje się, że pełnomocnictwo do "wniesienia" skargi nie obejmuje umocowania do jej sporządzenia ani do występowania przez sądem (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2018, s. 102).
(wyrok dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – w skrócie CBOSA)
W konsekwencji, powyższego skoro doradca podatkowy B. P. w oparciu o pełnomocnictwo główne nie był umocowany przez Skarżącego do napisania i podpisania skargi oraz do występowania przed tut. Sądem, to w oparciu to pełnomocnictwo nie mógł w tym zakresie udzielić pełnomocnictwa substytucyjnego doradcy podatkowemu A. S. Przesłanie do sądu w terminie do uzupełnienia braków skargi pełnomocnictwa substytucyjnego obejmującego swoim zakresem zakres umocowania, który nie został wskazany pełnomocnikowi głównemu nie stanowi uzupełnienia braku wniesionej skargi. Wobec powyższego uznać należy, że skarga nie została skutecznie wniesiona i z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu (pkt I sentencji).
O zwrocie kwoty 100,00 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).