Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Burmistrz Gminy M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2007 r.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że Burmistrz Gminy M., występujący w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz między tymi organami a organami administracji rządowej. W myśl § 2 powołanego przepisu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, o czym stanowi art. 3 § 1 oraz § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "upsa".
W myśl art. 50 § 1 i § 2 upsa uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Jednakże, stosownie do utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, "bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego" (por. postanowienie NSA z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr 990/90, ONSA 1990, z. 4, poz. 7).
Z zaprezentowanej wyżej regulacji i stanowiska judykatury, jednoznacznie wynika, że legitymowanym do wniesienia skargi jest podmiot mający interes prawny we wniesieniu skargi. W rozpatrywanej sprawie natomiast skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] wniósł Burmistrz Gminy M., działający w sprawie jako organ I instancji. Z tych względów Burmistrz nie może kwestionować rozstrzygnięcia wydanego w tej samej sprawie przez organ podatkowy wyższej instancji, albowiem w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja ta dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków. Dlatego też nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w tej sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. W takiej sytuacji zachodzi brak legitymacji skargowej skutkujący odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności.
Należy też podzielić pogląd wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Gd 273/07, w którym podkreślono, że włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że organ I instancji może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej.
Reasumując, Sąd stwierdza, że skarżącego – Burmistrza Gminy M., który w przedmiotowej sprawie działał jako organ władczy, wydając decyzję z dnia [...] nr [...], będącej przedmiotem odwołania, na skutek którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wydało zaskarżoną przez tegoż Burmistrza decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r. – nie można zaliczyć do kręgu podmiotów wymienionych w treści art. 50 § 1 upsa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 upsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.