Uzasadnienie
Skarżący wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych na odrębnych urzędowych formularzach wskazując, że obecnie ich zobowiązania wynoszą ponad 250.000 zł. Nie opłacają zobowiązań ze względu na ograniczone prawo do zarządzania swoim majątkiem – wszystkie ich nieruchomości zostały zajęte przez komorników. Zalegają z opłatami za wodę, wywóz śmieci, nie płacą zobowiązań wobec ZUS. Małżonkowie pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz dwoma synami, przy czym synowie obecnie uczą się i mieszkają we W. E. K. jest pracownikiem żłobka z wynagrodzeniem 1.170 zł brutto. B. K. nie ma zleceń i odnotowuje straty, a jeden z synów zatrudniony jest na czas określony z wynagrodzeniem 1.600 zł brutto, które przeznacza na opłacenie szkoły i mieszkania wynajmowanego z bratem. Skarżący nie posiadają jakichkolwiek oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Do wniosków załączone zostały dokumenty potwierdzające zajęcie nieruchomości przez komornika, zaległości w składkach na ubezpieczenia społeczne oraz zaległości w opłacie za wodę.
Dodatkowo wnioskodawcy wskazali, że B. K., w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, nie ma zleceń od 3 lat. W lipcu 2010 r. małżonkowie zostali zwolnieni z pracy. E. K. podjęła pracę w żłobku w maju 2011 r. z wynagrodzeniem 1.150 zł netto. W związku z tym skarżących nie stać na opłacenie wpisu od skargi.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wnioskodawcy powyższą okoliczność wykazali. Utrzymują się obecnie z pensji w wysokości 1.150 zł, która może zapewnić zaspokojenie jedynie minimalnych potrzeb socjalnych. Są też w trudnej sytuacji majątkowej – cały majątek bowiem został zajęty w postępowaniu komorniczym ze względu na znaczne zobowiązania, których wartość osiągnęła kwotę około 300.000 zł, licząc łącznie z kosztami postępowania egzekucyjnego. Dodatkowo narastają zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne. Z kolei dochody jednego z synów są przeznaczone przede wszystkim na koszty związane z nauką we W. W związku z powyższym stwierdzić należało, że wnioskodawcy nie są w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla ich własnego utrzymania. Wobec tego, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy procesowej.