Uzasadnienie
W następstwie ponownego doręczenia skarżącej spółce odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżąca spółka wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2017 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na nieuzupełnienie jego braku formalnego. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącej w trybie prawnej fikcji doręczenia w dniu 23 sierpnia 2017 r.
W następstwie powyższego, pismem z dnia 20 września 2017 r. skarżąca spółka została wezwana do wykonania ww. prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono stronie skarżącej w dniu 30 września 2017 r.
Z akt sprawy wynika, że skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona (informacja z Wydziału Finansowo-Księgowego Sądu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarga - mimo skutecznie doręczonego wezwania – nie została opłacona w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., upłynął z dniem 9 października 2017 r.
W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji.