Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...]. o nr [...] uchylająca w części decyzję Dyrektora Urzędu Celnego we W. z dnia [...] o nr [...] uznającą zgłoszenie celne o nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe.
W dniu [...] przedstawiciel Strony - Agencja Celna B na formularzu JDA SAD o nr SCZ [...] zgłosił w Urzędzie Celnym we W. w celu objęcia procedura składu celnego, towar określony jako rękawice robocze /różne/ o wartości [...], na warunkach dostawy [...]. Do zgłoszenia celnego załączono między innymi fakturę za towar nr [...] z dnia [...], dokument przewozowy Bill of Lading nr [...], świadectwo Form A nr [...], kopię faktury za transport VKT nr [...] z dnia [...]oraz deklarację wartości celnej. Po przyjęciu zgłoszenia celnego i przeprowadzonej rewizji importowanego towaru, organ celny przystąpił do jego weryfikacji, celem określenia prawidłowej kwoty długu celnego, mogącego powstać w związku z objęciem towaru procedurą składu celnego. Stronie umożliwiono czynny udział w toczącym się postępowaniu, ponadto postanowieniem z dnia [...] powiadomiono o możliwości zapoznania się z zebranymi w sprawie dokumentami oraz zgodnie z art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa umożliwiono wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
W wyniku toczącego się postępowania Dyrektor Urzędu Celnego we W. wydał w dniu [...] decyzję nr [...], w której uznał wskazane wyżej zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej krajowych kosztów transportu, zadeklarowanych przez Stronę w zgłoszeniu celnym.
Decyzja Dyrektor Urzędu Celnego stała się przedmiotem odwołania, w którym importer wnosił o jej uchylenie w całości. Zarzucał zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 15 ust. 4c ustawy z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ w związku z opisem pola 44 pkt 4 część V, zawartym w załączniku nr 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 07.09.2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych /Dz. U. Nr 117, poz. 1250/.
Dyrektor Urzędu Celnego we W. nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i pismem nr [...] z dnia [...] przesłał je do rozpatrzenia przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł.
W wyniku analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego Prezes Głównego Urzędu Ceł uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na błędną podstawę prawną pozostającą jednak bez wpływu na merytoryczną treść rozstrzygnięcia.
Wskazał w uzasadnieniu, iż Urząd Celny prawidłowo przyjął, że w oparciu o przepis rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 07.09.2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych, części V - Wypełnianie formularza SAD przy wprowadzeniu towaru na polski obszar celny /pkt 4 do opisu pola 44/, zgłaszający towar do procedury celnej jest zobowiązany do zadeklarowania m.in. kosztów prowizji i opakowań oraz kosztów transportu i ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju, wchodzących do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o ile elementy te nie zostały włączone do wartości celnej. Koszty te powinny być wykazane w prawej wykropkowanej części pola 44 dokumentu SAD, odrębnie dla każdej pozycji towarowej, w walucie faktury z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.
Zdaniem organów celnych, zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2000r. art. 15 ust. 4c ustawy z dnia 08 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, póz. 50 ze zm./ podstawa opodatkowania podatkiem VAT w imporcie towarów obejmuje, o ile elementy te nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport, koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju, to jest miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym do którego towary są importowane przy czym nie zawsze jest to granica państwa.
Ponadto zgodnie z § 62 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 109, poz. 1245 z późn. zm./ opodatkowaniu obniżoną do wysokości 0% stawką podatku VAT podlegają usługi dotyczące importu towarów, w przypadku gdy wartość tych usług została włączona do podstawy opodatkowania towarów, zgodnie z art. 15 ust. 4 wyżej cyt. ustawy, z wyjątkiem usług w zakresie ubezpieczenia towarów oraz usług dotyczących importu towarów zwolnionych od podatku.
Należy przyjąć, iż jeśli faktura za usługę została wystawiona łącznie z podatkiem, to do podstawy opodatkowania powinna być włączona wartość usługi transportu bez kwoty podatku. W przedmiotowej sprawie Strona załączyła do zgłoszenia celnego fakturę transportową nr [...] z dnia [...], w której określone zostały koszty m.in. za: fracht morski na trasie S. - G. - w kwocie [...] /bez VAT/ oraz koszty portowo-spedycyjne - w kwocie [...] /bez VAT/ koszty składowania kontenera na terminalu - w kwocie [...] /bez VATV koszty przetrzymania kontenera - w kwocie [...] /bez VAT/ Pierwsze miejsce przeznaczenia w kraju -G., zostało wskazane w liście przewozowym Bili of Lading nr
Sygn.akt 3 I SA/Wr 963/02 4 [...]. Strona zadeklarowała w zgłoszeniu celnym koszty transportu za fracht morski w kwocie [...] i zgodnie z art. 30 § 1 pkt 5 ustawy kodeks celny i doliczyła je do ceny transakcyjnej w celu określenia wartości celnej towaru.
Decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł stała się przedmiotem skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której skarżący wnosi o jej uchylenie. Zarzuca zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie a w szczególności rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 września 2001 r. w sprawie deklaracji i zgłoszeń celnych w związku z art. 11 i 15 ust. 4c ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Zdaniem skarżącego organy celne błędnie przyjęły, że do podstawy opodatkowania VAT należy wliczyć koszty obsługi spedycyjno-portowej i składowania na terenie portu morskiego w G. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wnosił o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka też sytuacja zaistniała w niniejszym przypadku, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. jest sądem właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne czy postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym. W przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja czy postanowienie narusza przepisy prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd uchyla decyzję lub postanowienie (art. 145 § 1 cyt. ustawy).
Przechodząc do spornych w niniejszej sprawie kwestii i dokonując oceny zajętych przez strony stanowisk a także w wyniku analizy materiałów
Sygn.akt 3 I SA/Wr 963/02 5 dowodowych zebranych w aktach sprawy Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja narusza prawo.
Spór między stronami sprowadza się zasadniczo do kwestii wliczenia do podstawy opodatkowania kosztów obsługi spedycyjno-portowej na terenie portu morskiego G. Skarżąca stoi na stanowisku, że wliczenie tych kosztów przez organ celny jest nieuzasadnione.
Stosownie do treści art. 11 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm. /, organy celne zobowiązane są m.in. do sprawdzenia kwoty podatków wykazanych przez podatnika w zgłoszeniu celnym. W sytuacji, kiedy kwoty podatków zostały wykazane przez podatnika nieprawidłowo, organ celny oblicza te kwoty w prawidłowej wysokości i wykazuje je w zgłoszeniu celnym. Do należności podatkowych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu celnego dotyczące powiadamiania dłużnika o wysokości należności wynikających z długu celnego.
Nałożony powyższą regulacją obowiązek sprawdzenia przez organ celny kwoty podatków wykazanych przez podatnika w zgłoszeniu celnym, wiąże się z koniecznością dokonania kontroli zgłoszenia w chwili jego przyjęcia przez organ celny.
Zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ podstawa opodatkowania w imporcie towarów /wartość celna powiększona o należne cło i ewentualnie podatek akcyzowy /obejmuje, o ile elementy te nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane.
Wskazany przepis stanowi katalog elementów składających się na koszty będące podstawą opodatkowania podatkiem VAT.
Zgadza się Sąd z twierdzeniem organów celnych, że koszty transportu i innych elementów wymienionych w art. 15 ust. 4c ustawy, powinny być wliczone do podstawy opodatkowania towarów przede wszystkim na podstawie faktur wystawionych w oparciu o przepisy wyżej wymienionej ustawy. Jednakże stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Ceł uznające za prawidłowe wliczenie przez Urząd Celny do podstawy opodatkowania kosztów obsługi spedycyjno-portowej, wykazane w całości fakturze nr [...] z dnia [...], w ogólnej kwocie [...]/netto/, jest nieuprawnione. Zbyt daleko idące jest stanowisko organów celnych, zdaniem których koszty związane z wymienionymi w art. 15 ust. 4c ustawy czterema pozycjami obejmują szereg elementów składowych, takich jak: opłaty portowe, opłaty za dokumenty sporządzone w porcie na okoliczność zmiany środka transportu, opłaty za przeładunek, opłaty spedycyjne i postojowe, bowiem elementy te nie
Sygn. akt 3 I SA /Wr 963/ 02 6 są literalnie wymienione w tym przepisie a nadto wykraczają poza katalog elementów bezpośrednio związanych z transportem.
Ponadto należy zwrócić uwagę na brzmienie drugiego członu art. 15 ust. 4c ustawy o VAT, w którym wskazuje się na to, że chodzi o te koszty, które zostały już poniesione lub będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane.
Pierwsze miejsce przeznaczenia w kraju - G., zostało wskazane w liście przewozowym Bili of Lading nr [...].
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 07.09.2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych, części V - Wypełnianie formularza SAD przy wprowadzeniu towaru na polski obszar celny / pkt 4 do opisu pola 44/, zgłaszający towar do procedury celnej jest zobowiązany do zadeklarowania m.in. kosztów prowizji i opakowań oraz kosztów transportu i ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju, wchodzących do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o ile elementy te nie zostały włączone do wartości celnej. Koszty te powinny być wykazane w prawej wykropkowanej części pola 44 dokumentu SAD, odrębnie dla każdej pozycji towarowej. W przedmiotowej sprawie Strona skarżąca załączyła do zgłoszenia celnego fakturę transportową nr [...] z dnia [...], w której określone zostały koszty m.in. za: fracht morski na trasie.S- G. - w kwocie [...] /bez VAT/ oraz koszty portowo-spedycyjne - w kwocie [...] /bez VATY koszty składowania kontenera na terminalu - w kwocie [...]PLN /bez VAT/ koszty przetrzymania kontenera - w kwocie [...] /bez VAT/.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszego sporu z kosztów poniesionych do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju w oparciu o cyt. art. 15 ust. 4c należało wyłączyć koszty portowo-spedycyjne, koszty składowania kontenera na terminalu oraz koszty przetrzymania kontenera, jako takie, które wykraczają poza wskazany wcześniej katalog i powinny być sklasyfikowane jako koszty transportu poniesione w kraju.
Mając na względzie powyższe skargę po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ należało uwzględnić, orzekając jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy cyt. wyżej.