Uzasadnienie
Skarżący S. K. wniósł w dniu 11 maja 2011 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 czerwca 2011 r. został on wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez podpisanie skargi lub nadesłanie jej prawidłowo podpisanego odpisu.
Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 lipca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.
Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony. Brak tego podpisu stanowi zatem brak formalny skargi.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W tym przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych.
Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione.
Na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wobec doręczenia skarżącemu w dniu 29 lipca 2010 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi wyznaczony termin upływał w dniu 05 sierpnia 2010 r. (piątek).
W tak zakreślonym terminie S. K. nie uzupełnił braku skargi, wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.