Uzasadnienie
Skarżąca A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]Nr [...]w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Dyrektor Izby Skarbowej we W. postanowieniem z dnia [...]nr [...] na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w skrócie: "ppsa", uwzględnił skargę w całości i uchylił w całości zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]Nr [...]w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 lipca 2011r. w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071 j.t.) (przesyłka awizowana dwukrotnie w dniach 20 czerwca 2011r. i 28 czerwca 2011r., pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 3 ppsa, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z unormowania tego wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej, co końcowo ocenia Sąd. Konsekwencją wydania przez organ decyzji autokontrolnej, jest umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej we W., decyzją autokontrolą z dnia 16 czerwca 2011 r. wyeliminował wadliwy akt z obrotu prawnego, czym uczynił zadość żądaniu strony. Tym samym, niniejsze postępowanie sądowe, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, uznać należy za bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.
Orzeczenie o kosztach w pkt II sentencji znalazło oparcie w art. 223 § 2 ppsa, zgodnie z którym jeżeli nie została uiszczona należna opłata, Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę, Sąd nakazał ściągnięcie od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wrocławiu) kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego nieuiszczonego przez zwolnioną od kosztów postępowania skarżącą.