Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r. nr [...] Wójt Gminy J., działając jako wierzyciel, zajął stanowisko, że zarzuty wniesione przez M. K. (dalej: skarżący) na postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w J., obejmujące należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, są nieuzasadnione.
Na ww. postanowienie skarżący złożył zażalenie, po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.(dalej: Kolegium) nie znalazło podstaw do jego uwzględnienia, dając temu wyraz w postanowieniu z dnia 10 lipca 2017 r. nr [...].
Skarżący, stosując się do pouczenia zawartego w ww. postanowieniu Kolegium, zaskarżył je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
W odpowiedzi na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Skarżący na wezwanie Sądu uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Z treści przywołanego przepisu wynika, że nie jest możliwe skarżenie do wojewódzkiego sądu administracyjnego postanowień wydanych w sprawie zgłoszonego zarzutu w prowadzonej egzekucji, tj.: gdy wierzyciel orzekł o niedopuszczalności zarzutu i gdy jego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Akta niniejszej sprawy wskazują, że przedmiotem skargi wniesionej w dniu 18 sierpnia 2017 r., jest orzeczenie organu administracji publicznej, które dotyczy stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, zajętego w trybie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.). Uwzględniając zatem tę okoliczność faktyczną w świetle przepisu art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. mającego zastosowanie w niniejszej sprawie, stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie podlega kontroli Sądu, w związku z czym podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Dodania przy tym wymaga, że właściwości sądu administracyjnego nie można wyprowadzić z wadliwego pouczenia przez Kolegium o trybie zaskarżenia postanowienia. Mimo więc zastosowania się do takiego pouczenia przez skarżącego, skarga nie może być rozpoznana ani na rozprawie, ani - jak o to wnosiło Kolegium – w trybie uproszczonym.
Na marginesie zaznaczyć należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, ograniczenie kognicji sądów administracyjnych w zakresie objętym art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., pozostaje bez istotnego wpływu na ochronę praw zobowiązanego (skarżącego) w postępowaniu egzekucyjnym. Zobowiązany ma bowiem prawo zaskarżenia rozstrzygnięcia organu nadzoru, które zostanie wydane po rozpoznaniu zażalenia (o ile zobowiązany je wniesie) na postanowienie organu egzekucyjnego, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. w sprawie zgłoszonych zarzutów. Wyjaśnić też trzeba, że uzyskanie stanowiska wierzyciela było konieczne, by organ egzekucyjny mógł wydać rozstrzygnięcie w sprawie zgłoszonych przez skarżącego zarzutów.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. I sentencji. Z kolei, o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji), w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma odrzuconego.