Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 lipca 2012 r. T. K. wniósł w imieniu K. K. skargę na opisane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2012 r. Sąd wezwał T. K. do złożenia w terminie 7 dni oświadczenia, czy w przedmiotowej sprawie występuje jako pełnomocnik strony skarżącej K. K., stosownie do art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej: p.p.s.a.), pod rygorem pominięcia czynności dokonanych w sprawie. Jednocześnie Sąd pouczył o treści przepisu art. 37 § 1 p.p.s.a. dotyczącego obowiązku przedłożenia przez pełnomocnika stosownego pełnomocnictwa. Wezwanie zostało doręczone w dniu 30 sierpnia 2012 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia, zgodnie z art. 73 p.p.s.a.
W związku z niewykonaniem przez T. K. powyższego wezwania, Sąd zarządzeniem z dnia 7 września 2012 r. wezwał skarżącą K. K. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego odpisu skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w trybie doręczenia właściwego (do rąk adresata) w dniu 20 września 2012 r.
Z akt sprawy wynika, że stwierdzony brak formalny skargi nie został przez skarżącą uzupełniony.
W dniu 12 października 2012 r. wpłynęło do tut. Sądu przekazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pismo T. K. wniesione przez niego do tego organu w dniu 27 września 2012 r., w którym podniósł m.in. brak podstaw do wzywania skarżącej do podpisania skargi, albowiem pełnomocnictwo zostało mu udzielone w postępowaniu przed organem. Wraz z pismem przekazano załączniki w postaci wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek T. K. do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego o dofinansowanie realizacji projektu przedsięwzięcia dotyczącego wynalazku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Każde pismo strony powinno nadto zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników (art. 46 § 1 p.p.s.a.). Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Użyte w art. 37 § 1 pojęcie "sprawa" dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, zainicjowanego konkretną skargą.
Tym samym, dokonując pierwszej czynności w danej sprawie, rozumianej jako dane postępowanie sądowoadministracyjne, należy każdorazowo przedłożyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (vide: postanowienie NSA z dnia 24.10.2012 r. sygn. akt II FSK 1945/12, dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie, na skutek niezłożenia przez T. K. oświadczenia, czy występuje jako pełnomocnik skarżącej, Sąd stwierdził wtórny brak formalny skargi w postaci braku podpisu skarżącej pod skargą. W konsekwencji, wezwał skarżącą - jako osobę uprawnioną do osobistego sporządzenia i wniesienia skargi - do jej podpisania (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pouczając jednocześnie o procesowych skutkach wynikających z nie uzupełnienia tego braku formalnego skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a). Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 20 września 2012 r., a zatem termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał z dniem 27 września 2012 r. Skarżąca jednak, co wynika z akt sprawy, nie wykonała wezwania Sądu.
W odniesieniu do wspomnianego wyżej pisma T. K. wniesionego do organu w dniu 27 września 2012 r. Sąd stwierdza, że czynność tę pomija z uwagi na brak umocowania T. K. do występowania w niniejszym postępowaniu w imieniu skarżącej
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a skargę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.