Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 listopada 2023 r., Strona pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 6 października 2023r. (UNP: [...], 0201-IEW1.4263.15.2023.13) utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia 25 maja 2023 r. 0207-SEW.4263.13.2023, odmawiającej rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę.
W piśmie z dnia 8 grudnia 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę. W ponownym piśmie z dnia 21 grudnia 2023 r. pełnomocnik podtrzymał wcześniejsze stanowisko oraz zwięźle uzasadnił przyczynę cofnięcia.
Skarga pomimo wezwania z dnia 15 grudnia 2023 r. nie została opłacona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało w sprawie odrzucić z powodu nieuiszczenia wpisu.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skuteczne cofnięcie skargi stanowi podstawę do umorzenia postępowania.
Sąd wskazuje, że w orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, iż umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została należycie opłacona. W przeciwnym wypadku skargę należy odrzucić.
W sprawie, pomimo wezwania, strona wpisu od wniesionej skargi nie uiściła.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 220 § 3a p.p.s.a. skargę odrzucił, orzekając jak w sentencji postanowienia.