Uzasadnienie
W dniu 30 stycznia 2024 r. doręczono stronie skarżącej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie przez osoby uprawnione, zgodnie z zasadą reprezentacji wynikającą z KRS, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższy brak nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 28 § 1 w związku z art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości pogląd, że dokumentem tym jest wypis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji. Podpisanie bowiem skargi przez osobę, która nie wykazała umocowania do działania w imieniu strony skarżącej jest brakiem formalnym, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2634/11, postanowienie NSA z 18 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 465/14, postanowienie NSA z 25 września 2014 r., sygn. akt II OSK 2509/14; z dnia 19 maja 2015r., sygn. akt II OSK 1082/15, postanowienie NSA 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OZ 359/16, publ.
CBOSA). Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego skargi przez jej podpisanie przez osoby uprawnione, zgodnie z zasadą reprezentacji wynikającą z KRS została doręczona stronie skarżącej drogą elektroniczna w dniu 30 stycznia 2024 r., zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku skargi upływał z dniem 6 lutego 2024 r. Powyższy brak nie został uzupełniony. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W przypadku wniesienia skargi z uchybieniem terminu do jej wniesienia, przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przewiduje rygor odrzucenia skargi. Wniesienie skargi po terminie czyni ją bowiem bezskuteczną (art. 85 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona w dniu 30 października 2023 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 29 listopada 2023 r. Natomiast skarga została wniesiona drogą elektroniczną 30 listopada 2023 r. co nastąpiło z oczywistym uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. W konsekwencji,, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 2 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.