Uzasadnienie
W sprawie, wyrokiem z dnia 11 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego I instancji (pkt I wyroku), orzekł, że wymienione decyzje nie podlegają wykonaniu (pkt II wyroku) oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 5.117 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt III wyroku). Wyrok ten jest prawomocny od dnia 14 lutego 2013 r.
Pismem z dnia 12 marca 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł m. in. o nadanie klauzuli wykonalności co do pkt. III powołanego wyżej wyroku oraz o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego za nadanie klauzuli wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek należało odrzucić.
Na wstępie wyjaśnić trzeba (chociaż strona skarżąca reprezentowana jest przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego), że orzeczenia sądów administracyjnych – w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia – podlegają wykonaniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "u.p.p.s.a.". Zgodnie z art. 154 § 1 u.p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Ustanowiona w powołanym przepisie zasada nie dotyczy jednak niewykonania wyroku w części, w jakiej zasądzono zwrot kosztów postępowania sądowego. Wynika to z tego, że w razie niewykonania owej części orzeczenia, pomiędzy organem administracji publicznej a osobą, na której rzecz zasądzono zwrot kosztów sądowych, powstaje cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, a skarżący - wierzycielem. W konsekwencji, wyrok w zakresie kosztów sądowych, nie powoduje konieczności podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej a jego wykonanie, po stwierdzeniu prawomocności orzeczenia zgodnie z art. 169 u.p.p.s.a., odbywa się - o ile dłużnik nie spełni ciążącego na nim obowiązku - w drodze egzekucji sądowej na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1 grudnia 1964 r. nr 43, poz. 296 ze zm.), zwanej dalej: "K.p.c.".
Podstawę wszczęcia sądowego postępowania egzekucyjnego stanowi tytuł wykonawczy, którym jest tytuł egzekucyjny (prawomocne orzeczenie sądu) zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Zgodnie natomiast z art. 781 § 2 K.p.c. zdanie pierwsze, tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego (...) klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należało, że kompetencję do nadania klauzuli wykonalności wyrokowi sądu administracyjnego w części dotyczącej zasądzonych kosztów sądowych, posiada wyłącznie właściwy sąd rejonowy, a nie jak to wynika z wniosku pełnomocnika strony skarżącej – Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Z tych względów, rzeczony wniosek jako nienależący do właściwości sądu administracyjnego, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 u.p.p.s.a. Skutkiem tego również i wniosek w części odnoszącej się do przyznania kosztów zastępstwa prawnego należało odrzucić jako niedopuszczalny w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 u.p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze stwierdzony stan rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.