Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie "A" sp. z o.o. sp. komandytowej z siedzibą w D. na postanowienie tego Sądu o odrzuceniu skargi. Powodem odrzucenia zażalenia było nieuzupełnienie jego braków formalnych w zakresie wykazania następstwa prawnego pozwalającego stwierdzić, że I. J., który udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu H. W. do reprezentowania Spółki w postępowaniu zażaleniowym, jest komplementariuszem Spółki uprawnionym do jej reprezentacji.
Ww. postanowienie Sądu z dnia 16 lipca 2018 r. zostało zaskarżone w drodze zażalenia, pod którym widnieje podpis radcy prawnego H. W.. Do zażalenia nie załączono stosownego pełnomocnictwa procesowego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 sierpnia 2018 r., wezwano wymienioną pełnomocnik do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz wykazanie uprawnienia do udzielenia pełnomocnictwa, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 21 sierpnia 2018 r. W odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z dnia 28 sierpnia 2018 r., pełnomocnik wniosła o przedłużenie terminu o kolejne 21 dni, z uwagi na brak kontaktu z osobą reprezentującą Spółkę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Na wstępie zaznaczenia wymaga, że skuteczne zainicjowanie postępowania zażaleniowego uwarunkowane jest m.in. od wniesienia zażalenia przez podmiot posiadający legitymację procesową i zdolność procesową.
W niniejszej sprawie wskazany warunek należało ocenić przez pryzmat przepisów art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej w skrócie: p.p.s.a.) w związku z art. 117 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1577 ze zm.; dalej w skrócie: k.s.h.), bowiem stroną, która wniosła zażalenie jest spółka komandytowa.
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez swoje organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W myśl natomiast art. 117 k.s.h. spółkę reprezentują komplementariusze, których z mocy umowy spółki albo prawomocnego orzeczenia sądu nie pozbawiono prawa reprezentowania spółki.
Z przywołanych przepisów wynika, że strona postępowania sądowoadministracyjnego będąca spółką komandytową działa przez komplementariusza, a rzeczone umocowanie do działania w imieniu spółki, musi zostać stosownie udokumentowane.
Zauważyć jednocześnie należy, że w sytuacji gdy strona postępowania ustanawia pełnomocnika procesowego, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a).
Udokumentowanie wymienionych okoliczności w razie ich braku, także na etapie zażalenia, może nastąpić w drodze odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia w ustawowym siedmiodniowym terminie braków formalnych tego środka zaskarżenia (art. 177a w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.). W przeciwnym wypadku, na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z akt sprawy wynika, że konieczne było usunięcie dostrzeżonych braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2018 r. Nie dołączono bowiem do niego dokumentu pełnomocnictwa procesowego oraz nie wykazano kto jest komplementariuszem Spółki. Wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz wykazanie uprawnienia do udzielenia pełnomocnictwa, nie zostało jednak wykonane w ustawowym, siedmiodniowym terminie, który upływał w dniu 28 sierpnia 2018 r. Pełnomocnik wniosła bowiem w piśmie z dnia 28 sierpnia 2018 r. o przedłużenie terminu wyznaczonego w rzeczonym wezwaniu. Wniosek ten uznać jednak należało za bezskuteczny, z uwagi na fakt, że termin określony w art. 177a p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, wobec czego, nie jest możliwe jego przedłużenie.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia zażalenia, o czym orzekł jak w sentencji.