Uzasadnienie
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. NR 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
M. G. wniosła w dniu 16 października 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta W. W skardze podniosła, iż składała od dłuższego już czasu wnioski o przyznanie prawa własności czasowej oraz o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste (nieruchomość położona w W. przy ul. [...]), lecz organ nie reaguje co oznacza, iż pozostaje w bezczynności na skutek nie załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 35 kpa.
W dniu [...] marca 2994 r. Prezydent W. wydał decyzję nr [...], którą rozpatrzył wniosek o ustanowienie użytkowania wieczystego do w/w nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W dniu [...] marca 2004 r. Prezydent W. wydał decyzję w sprawie użytkowania wieczystego ułamkowej części zabudowanego gruntu położonego w W. przy ul. [...].
Wobec faktu wydania decyzji po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpoznaniem przez Sąd, postępowanie sadowe należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Mając to na uwadze w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o przepis art. 201 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.