Wyrok WSA w Warszawie z 2 marca 2004 r., I SAB 237/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 2 marca 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi M. S., K. K. i C. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego

Skład

Przewodniczący Sędzia (del.) NSA Cezary Pryca Sędziowie (del.) NSA Izabella Kulig-Maciszewska (spr.) WSA Emilia Lewandowska
Inga Szcześniak protokolant

Sentencja

1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. przy ul. [...], w terminie 2 dwóch miesięcy od doręczenia niniejszego wyroku oraz akt sprawy;
2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 300,00 zł (trzysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Uzasadnienie

M. S., K. K. i C. K. w dniu 24 października 2003 r. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta W., który po stwierdzeniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] stycznia 1999 r., nieważności orzeczenia administracyjnego o odmowie przyznania własności czasowej do gruntu położonego przy ul. [...] w W., do dnia dzisiejszego nie rozpoznał wniosku byłych właścicieli o przyznanie użytkowania wieczystego. Wniesione do Wojewody [...] zażalenie, w trybie art. 37 kpa, nie zostało rozpoznane przez właściwy organ, a przekazane do Prezydenta W..

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie jako, że nie został wyczerpany tryb z art. 37 kpa przed wniesieniem skargi do sądu. Jednoznacznie organ wskazał, iż podejmował niezbędne czynności zmierzające do rozpoznania wniosku, o czym skarżący byli informowani. Ponadto wskazano, że w związku z toczącym się przed sądem powszechnym postępowaniem o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość, akta sprawy były wykorzystywane w tym procesie i to uniemożliwiło zakończenie sprawy.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z póź. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i w związku z tym podlega ona rozpoznaniu na podstawie przepisów wskazanej wyżej ustawy.

W sprawie bezsporne jest, iż pozostaje do rozpoznania wniosek byłych właścicieli nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] o przyznaniu użytkowania wieczystego w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279).

Wniosek ten, złożony 12 sierpnia 1949 r., odżył, w związku z decyzją stwierdzającą nieważność orzeczenia administracyjnego rozpoznającego ten wniosek.

Skarżący – następcy prawni byłych właścicieli, ponowili ten wniosek kierując do Prezydenta W. stosowne pismo w dniu 18 lutego 2002 r. Pomimo tego organy nie rozpatrzyły sprawy w terminie ustawowym i nie dopełniły obowiązku wynikającego z art. 36 kpa. Wbrew temu co twierdzi organ, z akt sprawy nie wynika aby podejmowane były jakiekolwiek czynności w sprawie. Wynika natomiast, że akta sprawy faktycznie były w dyspozycji osób reprezentujących organ w postępowaniu odszkodowawczym toczącym się przed sądem powszechnym. Tym nie mniej ta okoliczność nie może stanowić podstawy do uznania, iż organ nie pozostaje w zwłoce. Zwłaszcza, że w dniu [...] kwietnia 2003 r. postępowanie sądowe zostało zawieszone.

Faktyczne zażalenie w trybie art. 37 kpa na bezczynność Prezydenta W. w niniejszej sprawie zostało złożone do niewłaściwego organu – do Wojewody, zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jednakże ani Wojewoda, ani Prezydent W. nie dopełnili obowiązku wynikającego z art. 65 kpa i nie przekazali go do organu właściwego. W związku z tym należy uznać, że skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpali przysługujące im środki odwoławcze i skarga podlegała rozpoznaniu. Pomimo tego, że przedmiotowe zażalenie zostało przekazane do Prezydenta w dniu 15 maja 2003 r., to również po tej dacie organ nie podjął stosownych czynności i nie rozpoznał sprawy.

W tej sytuacji należy uznać, iż skarga jest w pełni uzasadniona, bowiem Prezydent W. pozostaje w bezczynności nierozpoznając wniosku o przyznanie użytkowania wieczystego. W związku z tym sąd orzekł zgodnie z art. 149 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a określając organowi termin do rozpoznania wniosku wziął pod uwagę złożony charakter sprawy. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego sąd orzekł na podstawie art. 202 § 2 w.w. ustawy.