Uzasadnienie
Prezydium Rady Narodowej w W. orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] maja 1951 r. [...] odmówiło A. K. prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] przy ul. [...] (nr hip. [...]).
A. K. wniósł odwołanie do Ministerstwa Gospodarki Komunalnej, jego spadkobierca zaś, córka L. S. twierdzi, że odwołanie nie zostało rozpatrzone i dlatego wystąpiła ze skargą na bezczynność organu odwoławczego kierując ją przeciwko Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W..
Skarżąca zarzuciła w szczególności, że znajdujące się w aktach pismo Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. [...] – informujące o rozpatrzeniu odwołania i pozostawieniu w mocy orzeczenia z dnia 9 maja 1951 r. – nie stanowi decyzji odwoławczej, gdyż nie zawiera,,podpisu władzy".
W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, ze decyzja odwoławcza została wydana przez Ministerstwo Gospodarki Komunalnej, i nawet była przedmiotem postępowań nadzwyczajnych.
Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa bowiem decyzją z dnia [...] września 1996 r. [...] odmówił stwierdzenia nieważności właśnie decyzji odwoławczej Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. [...] – oraz decyzji organu pierwszej instancji z dnia 9 maja 1951 r. – natomiast Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] sierpnia 2000r. [...] utrzymał w mocy tę decyzję odmowną, sąd administracyjny zaś wyrokiem z dnia 6 listopada 2001 r. I SA 2024/00 oddalił skargę wniesioną m.in. przez L. S..
Ponadto Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. [...] odmówił uchylenia, na podstawie art. 154 k.p.a., decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. [...], po czym decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r. [...] utrzymał w mocy decyzję własną, natomiast sąd administracyjny wyrokiem z dnia 6 listopada 2001 r. I SA 1600/01 oddalił skargę L. S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przekonaniu skarżącej pismo Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia 30 czerwca 1951 r. nie stanowi dowodu, że decyzja odwoławcza została wydana, i dlatego skarga na bezczynność organu odwoławczego jest uzasadniona.
Przekonanie skarżącej pozostaje w sprzeczności nie tylko z jej poprzednim stanowiskiem – gdyż sama przecież domagała się stwierdzenia nieważności lub zmiany decyzji odwoławczej – lecz przede wszystkim z oceną prawną wyrażoną w powołanych wyżej wyrokach przez sąd administracyjny, który oddalając skargę, czy to na odmowę stwierdzenia nieważności, czy też odmowę zmiany właśnie decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. utrzymującej w mocy orzeczenie administracyjne z dnia 9 maja 1951 r., uznał tym samym, że istnieje przedmiot postępowania administracyjnego, zatem w obrocie prawnym jest decyzja odwoławcza; od oceny sądu zaś odstąpić nie można.
Wobec powyższego – nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi – orzeczono jak w sentencji na mocy art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.