Uzasadnienie
L. F., T. F., M. J., T. K., K. K. i W. K. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta W., który w ustawowym terminie nie rozpoznał ich wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] przejętą w trybie przepisów dekretu z dnia 16 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] Prezydent W. rozpoznał wniosek skarżących i orzekł o odmowie przyznania odszkodowania za nieruchomość. Decyzja ta została doręczona skarżącym.
Pomimo tego faktu, skarżący podtrzymali swoje skargi uznając, że postępowanie toczyło się bardzo długo.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z póz. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzki sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i w związku z tym podlega ona rozpoznaniu na podstawie przepisów wskazanej wyżej ustawy.
Zgodnie z art. 149 ww. ustawy sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje go do wydania w określonym terminie stosownego aktu administracyjnego.
W niniejszej sprawie, zanim doszło do jej rozpoznania przez sąd ustała bezczynność organu. Prezydent W. załatwił wniosek skarżących i
I SAB 279/03 wydał decyzję administracyjną. W tej sytuacji postępowanie sądowe stała się bezprzedmiotowe.
W związku z tym sąd na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 201 § 1 w zw. z art. 202 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.