Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 30 grudnia 2003 r. J.D. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie wydania decyzji o ustanowieniu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Skarżąca podała, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r., [...], uznało za uzasadnione zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 k.p.a. i wyznaczyło Prezydentowi W. termin załatwienia sprawy do dnia [...] listopada 2003 r.
Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o odrzucenie skargi i wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego w sprawie konieczne okazało się uzupełnienie akt własnościowych nieruchomości m.in. o dane z ewidencji gruntów, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz opinię o możliwości wydzielenia przedmiotowej działki z istniejącej działki ewidencyjnej. W toku postępowania ustalono, że dotychczas nie zostały ujawnione wszystkie strony postępowania. J.D. jest tylko jedną ze stron. W celu dalszego prowadzenia postępowania, zgodnie z art. 9 i 10 § 1 oraz art. 61 § 4 k.p.a. niezbędne jest ustalenie wszystkich stron postępowania w prawem ustalonej formie.
W związku z tym skarżąca w dniu [...] lutego 2004 r. została wezwana do dostarczenia oryginalnych bądź poświadczonych notarialnie odpisów prawomocnych postanowień stwierdzających nabycie spadku po zmarłych dawnych właścicielach nieruchomości oraz aktualnych adresów ich następców prawnych. Żądane dokumenty nie zostały dostarczone. W związku z tym Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...], zawiesił postępowanie do czasu ustalenia wszystkich osób będących stronami w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustrojów sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracyjnej obejmuje także bezczynność organów w przypadku niewydania decyzji administracyjnej, postanowień na które służy zażalenie albo kończących postępowanie w sprawie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych niż wymienione wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponieważ skarżąca domagała się zobowiązania Prezydenta W. do wydania decyzji w sprawie użytkowania wieczystego nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), skarga do sądu administracyjnego była dopuszczalna. W niniejszej sprawie spełniony został także wymóg wyczerpania środków przewidzianych w art. 37 k.p.a.
Jak wynika z akt sprawy Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. zawiesił postępowanie w sprawie ustanowienia użytkowania wieczystego do czasu ustalenia wszystkich stron postępowania. W związku z tym nie można przyjąć, że w dniu orzekania przez Sąd organ ten pozostawał w bezczynności. Zawieszenie postępowania powoduje bowiem stan sprawy, który uniemożliwia podejmowanie czynności procesowych z uwagi na przeszkody określone w postanowieniu o zawieszeniu. Stan zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
W trybie skargi na bezczynność organu nie można zwalczać postanowienia o zawieszeniu postępowania. W tym celu należy wykorzystać środki przewidziane w k.p.a., tj. wnieść zażalenie na to postanowienie w przypadku, gdy nie jest ono ostateczne lub złożyć wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania, jeżeli stało się ostateczne.
Wobec powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.