Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 2 lutego 2012 r., I SAB/Bd 2/12

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 02 lutego 2012 r., na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie umorzenia sprawy ubezpieczenia rolniczego postanawia: odrzucić skargę

Skład

Sędzia WSA Mirella Łent

Uzasadnienie

Pismem z dnia 08 grudnia 2011r. K. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie umorzenia sprawy ubezpieczenia społecznego. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 20 lipca 2011r. (pismo datowane na dzień 18 lipca 2011r.) doręczyła Prezesowi KRUS wniosek o wydanie decyzji w przedmiocie umorzenia sprawy ubezpieczenia rolniczego i od tego czasu organ nie podjął żadnej czynności ani nie podał przyczyny opóźnienia w załatwieniu sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podając, że w dniu 27 lipca 2011r. udzielił odpowiedzi na wniosek strony z dnia 18 lipca 2011r. Ponadto organ wyjaśnił, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak wynika z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy zawarte w ustawach szczególnych.

Wniesienie skargi na bezczynność organu, dopuszczalne jest jedynie w tym zakresie, w jakim stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie każda zatem bezczynność organu będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Jak już zostało powiedziane, składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności.

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność, w której według skarżącej pozostaje Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, poprzez nierozpoznanie żądania o umorzenie sprawy ubezpieczenia społecznego zgodnie z wnioskiem strony z dnia 18 lipca 2011r.

Zauważyć należy, że w przypadku decyzji wydawanych w sprawach ubezpieczenia społecznego rolników przewidziano drogę postępowania przed sądem powszechnym /art. 477 ze zn. 8 w zw. z art. 476 § 2 K.p.c./. Oznacza to, że wyłączona została w tych sprawach droga sądowoadministracyjna, albowiem nie jest dopuszczalna dwutorowość postępowań sądowych. Wynika to z konstytucyjnego modelu sądownictwa, który zakłada całkowitą odrębność pionu sądownictwa powszechnego i administracyjnego oraz konieczność wyraźnego rozgraniczenia zadań i właściwości sądów tworzących strukturę sądownictwa powszechnego i administracyjnego.

W związku z powyższym uznać należy, iż w przypadku stwierdzenia przez skarżącą jakichkolwiek nieprawidłowości w postępowaniu organów KRUS, które mogą być uznane za bezczynność, zobowiązana jest ona poszukiwać ochrony w ramach właściwego postępowania przed sądem cywilnym, uregulowanego w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, nie może natomiast w tej sytuacji dochodzić swoich praw w drodze postępowania sądowoadministracyjnego.

Mając na względzie powyższe, tut. Sąd uznał, że skarga K.R. na bezczynność Prezesa KRUS jest niedopuszczalna i na podstawie regulacji art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji