Uzasadnienie
W złożonej skardze na bezczynność z dnia 15 maja 2012 r. skarżący wniósł o zobowiązanie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. do wydania decyzji rozstrzygającej jego wniosek z dnia 24 lipca 2011 r. o umorzenie postępowania w sprawie [...].
W odpowiedzi na skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2012 r. Sąd zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej w B. o udzielenie w terminie 7 dni informacji, czy skarżący składał na podstawie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie na bezczynność Naczelnika [..] Urzędu Skarbowego w B., w spawie dotyczącej wniosku z dnia 24 lipca 2011 r. Sąd wskazał przy tym, że brak odpowiedzi w zakreślonym terminie skutkował będzie uznaniem, że skarżący takiego zażalenia nie składał. Odpis zarządzenia został doręczony organowi w dniu 27 czerwca 2012 r. Z akt sprawy wynika, że organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów.
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl natomiast art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z zestawienia powyższych przepisów wynika więc, że dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie wypowiedziały się organy obu instancji.
Z akt sprawy wynika, że strona pismem z dnia 15 maja 2012 r. wniosła skargę do Sądu na bezczynność Naczelnika [..] Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie niezałatwienia wniosku o umorzenie sprawy. Niniejsze postępowanie przed organem zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia 24 lipca 2011 r. o umorzenie postępowania egzekucyjnego [...] prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej K.p.a.) oraz ustawy z dnia 07 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.).
Należy zauważyć, że w ramach przedmiotowej sprawy, w przypadku skargi na bezczynność organu lub przewlekłość prowadzonego przezeń postępowania środkiem zaskarżenia o którym mowa w art. 52 p.p.s.a. jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłość postępowania, którego skutkiem jest uruchomienie działania nadzorczego organu wyższego stopnia, wnosi się bezpośrednio do tego organu, którym w niniejszej sprawie jest Dyrektor Izby Skarbowej w B..
Z akt niniejszej sprawy wynika natomiast, że strona nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia. Okoliczność tę potwierdził również Dyrektor Izby Skarbowej w B. pozostawiając bez odpowiedzi wezwanie Sądu z dnia 25 czerwca 2012 r. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, co powoduje, że złożona przez niego skarga jest przedwczesna i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.