Uzasadnienie
Pismami z dnia 03 czerwca 2013 r. skarżąca wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w sprawie zawiadomienia z dnia 26 stycznia 2012r. nr [...] o przekazaniu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. do Działu Egzekucyjnego.
W uzasadnieniu strona wskazała, że od doręczenia jej zawiadomienia z dnia 26 stycznia 2012r. organ nie załatwił sprawy. Nie została wydana żadna decyzja ani kończąca to postępowanie, ani odmawiająca wydania takiej decyzji. Ponadto nie wystąpiły okoliczności uzasadniające opóźnienie w załatwieniu sprawy, nie wyznaczono dodatkowego terminu do dokonania określonej czynności, ani też nie zawieszono postępowania. W ocenie skarżącej uchybiono zatem przepisom art. 35 § 3 i 5 KPA.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, przedstawiając przebieg postępowania oraz wskazując, że organ podatkowy nie pozostawał w zwłoce, ponieważ wielokrotnie informowano skarżącą, że postępowanie w tej sprawie zostało zakończone. Wskazano również, że w sprawie bezczynności Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w sprawie zwrotu nadpłaty z zeznania PIT 37 za rok 2007 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy składał już trzykrotnie skargę mąż skarżącej R. R. Wszystkie skargi zostały oddalone (sygn. akt I SAB/Bd 8/08, I SAB/Bd 48/12, I SAB/Bd 8/13).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów.
Stosownie do art. 52 § 1 powołanej ustawy, skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W myśl natomiast art. 52 § 2 ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z zestawienia powyższych przepisów wynika więc, że dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie wypowiedziały się organy obu instancji.
Z akt sprawy wynika, że strona wniosła skargę do Sądu na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w sprawie pism tego organu: z dnia 30 grudnia 2010 r. nr [...] oraz z dnia 26 stycznia 2012r.
nr [...] o przekazaniu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. do Działu Egzekucyjnego. Postępowania te zainicjowane przed organem pismami skarżącej z dnia 27 grudnia 2010 r. oraz z dnia 28 grudnia 2011 r. prowadzone są w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz ustawy z dnia 7 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.).
Należy zauważyć, że w ramach przedmiotowej sprawy, w przypadku skargi na bezczynność organu lub przewlekłość prowadzonego przezeń postępowania środkiem zaskarżenia o którym mowa w art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 tej ustawy, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłość postępowania, którego skutkiem jest uruchomienie działania nadzorczego organu wyższego stopnia, wnosi się bezpośrednio do tego organu, którym w niniejszej sprawie jest Dyrektor Izby Skarbowej w B. Z akt sprawy wynika natomiast, że strona nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia. Mimo wielu pism jakie składała skarżąca, żadnemu z nich nie można przypisać cech o jakich mowa w art. 37 kpa.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżąca w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, co powoduje, że złożona przez nią skarga jest przedwczesna i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
M. Łent L. Kleczkowski H. Adamczewska-Wasilewicz