Uzasadnienie
Skarżący – E. i T. W. złożyli do sądu administracyjnego pismo procesowe zatytułowane "Pozew o zapłatę" w którym wnieśli o zapłatę kwoty 2.105,28 zł na jednego słuchacza szkoły zaocznej Liceum O. "B." w B. wraz z odsetkami.
Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2017 r. skarżący zostali wezwani do wskazania organu, którego skarga dotyczy oraz wskazania zaskarżonego aktu lub czynności ewentualnie oświadczenie, że skarga dotyczy bezczynności organu administracji publicznej i wskazanie przedmiotu bezczynności (k. 166).
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie w piśmie procesowym z dnia 4 grudnia 2017 r. skarżący podali, że złożony pozew dotyczy wypłacenia dotacji na jednego ucznia przez miasto B. W konsekwencji skarga została zakwalifikowana jako skarga na bezczynność Prezydenta Miasta B. Kolejnymi zarządzeniami z dnia 17 stycznia 2018 r. skarżący zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do złożenia dowodu wniesienia do organu administracji wyższego stopnia ponaglenia. Powyżej opisane wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwania doręczono skutecznie T. W. w dniu [...] stycznia 2018 r. a E. W. w dniu 25 stycznia 2018 r. Dokumentuje to zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sądowych sprawy (k. 182 i 183). Termin na wykonanie wezwań mijał odpowiednio we wtorek 30 stycznia 2018 r. i we czwartek 1 lutego 2018 r.
W wyznaczonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Brak uiszczenia wpisu został potwierdzony przez Odział Finansowo – Budżetowy w piśmie z dnia 19 lutego 2018 r. Nie wykazano również, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego zostało poprzedzone ponagleniem W złożonym piśmie procesowym z dnia 27 stycznia 2017 r. (k. 184) skarżący podali, że nie zgadzają się na oddalenie skargi i zawarli argumentację na poparcie swojego stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z dwóch powodów.
Po pierwsze skarga jest niedopuszczalna z powodu braku wyczerpania przez skarżących służącego im w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego do zwalczania bezczynności organu na etapie przedsądowym. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.: dalej powoływana jako P.p.s.a.). Jak stanowi art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W wypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej, środkiem zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego regulowanego przepisami Ordynacji podatkowej, jest ponaglenie o którym mowa w art. 141 § 1. Generalnie ponaglenie służy na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazali aby wywiedziona skarga została poprzedzona ponagleniem. Fakt ten nie wynika także z przedłożonych przez nich dokumentów. Brak spełnienia tego warunku formalnego dopuszczalności skargi musiał skutkować jej odrzuceniem stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.
Drugim powodem odrzucenia skargi jest brak uiszczenia wymaganego wpisu sądowego. Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tym wypadku skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.