Uzasadnienie
W dniu [...] sierpnia 2010 r. Pan K. S. (dalej również jako skarżący) złożył do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Wskazał, że otrzymał należności z zasądzonych wyroków sądowych wypłacone przez komornika, które egzekwując je, nie odprowadził należnego podatku. Dodał, iż dokonano wyliczenia podatku dochodowego za 2007 r. do zapłaty w kwocie 1.049 zł. Skarżący po otrzymaniu postanowienia sądu, że podatek odprowadza sąd oraz komornik, złożył wniosek o zwrot nadpłaty. W związku z tym zwrócił się o wyjaśnienie, dlaczego podatek od wynagrodzeń ma być płacony dwa razy.
W piśmie z [...] sierpnia 2010 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. przekazał pismo skarżącego według właściwości Dyrektorowi Izby Skarbowej w B. W dniu [...] października 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność, w związku z zaniechaniem rozpatrzenia sprawy przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. W związku z powyższym skarga została przekazana organowi celem ustosunkowania się do jej argumentów (data wpływu do Izby Skarbowej w B. - [...] listopada 2010 r.).
Następnie, pismem z [...] listopada 2010 r. organ upoważniony do wydania interpretacji w imieniu Ministra Finansów skierował do skarżącego wezwanie do uiszczenia opłaty od wniosku o udzielenie interpretacji oraz do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego i przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego. Wobec nie uzupełnienia braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie, postanowieniem z [...] listopada 2010 r. organ pozostawił bez rozpatrzenia wniosek skarżącego z [...] sierpnia 2010 r.
Odpowiadając zaś na skargę na bezczynność, Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu zobowiązanego do udzielenia interpretacji, podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Ustawodawca przewidział możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego bezczynności organów, m.in. w przypadkach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (zob. art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W doktrynie krytycznie wypowiedziano się o celowości wprowadzenia skargi na bezczynność w tego typu przypadkach. Wiąże się to ze skutkami niewydania interpretacji indywidualnej w terminie. Zgodnie, bowiem z art. 14o § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d (tj. bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku), uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie. Nie wyklucza się jednak możliwości pojawienia się przypadków, gdy wniesienie takiej skargi będzie możliwe, aczkolwiek uznaje się, że będą to sytuacje bardzo rzadkie (por. komentarz do art. 3, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III).
W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z takim rzadkim przypadkiem. Bezczynność organu administracji publicznej definiowana jest jako nie podejmowanie żadnych czynności w sprawie w prawnie określonym terminie lub niezakończenie prowadzonego postępowania wydaniem stosownego aktu lub podjęciem czynności, mimo istnienia ustawowego obowiązku ku temu.
W realiach tej sprawy, od momentu złożenia przez skarżącego wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji, do podjęcia jakichkolwiek czynności związanych z jego rozpatrzeniem upłynęło ponad dwa miesiące. Dopiero po złożeniu skargi na bezczynność organ wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku z pouczeniem o konsekwencjach nieuzupełnienia braków w wyznaczonym terminie. Nie ulega, więc wątpliwości, że organ pozostawał w bezczynności w momencie składania skargi. Bezczynność organu została jednak usunięta po wniesieniu skargi, albowiem podjęto czynności zmierzające do usunięcia braków formalnych wniosku.
Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (opubl. ONSAiWSA 2009/4/63), w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności, zastosowanie znajdzie przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym uregulowaniem, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji bezprzedmiotowości postępowania.
Wobec tego, że organ po wniesieniu skargi nie pozostawał już w bezczynności, sprawa sądowoadministracyjna w przedmiocie jego bezczynności stała się bezprzedmiotowa. Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy procesowej.