Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2019 roku H. O. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez P. Oddział Regionalny ARiMR Biuro Wsparcia Inwestycyjnego w przedmiocie przyznania mu pomocy finansowej w zakresie operacji typu "Inwestycje zapobiegające zniszczeniu potencjału produkcji rolnej" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w środki zapobiegawcze, których celem jest ograniczenie skutków prawdopodobnych klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych i katastrof" objętego PROW na lata 2014-2020. Skarżący wniósł o jej uwzględnienie, zobowiązanie organu do załatwienia jego sprawy w terminie 3 dni, stwierdzenie, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o przyznanie mu sumy pieniężnej w wysokości 21.357,55 zł oraz o zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując na niezasadność zawartych w skardze zarzutów.
W wykonaniu zarządzenia z-cy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 czerwca 2019 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do złożenia aktualnego na datę sporządzenia skargi pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed sądami, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 21 czerwca 2019 r. (k. 11 akt sprawy). Z uwagi na niezastosowanie się do powyższego wezwania, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 1 lipca 2019 r., Skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, podanie numeru PESEL oraz podpisanie skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 05.07.2019 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 20 akt sprawy).
W wyznaczonym terminie Skarżący nie uiścił wpisu sądowego, co wynika z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu w dniu 22 lipca 2019 r. (k. 21 akt sądowych) oraz nie uzupełnił pozostałych braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "P.p.s.a." - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga.
Zgodnie zaś z regulacją art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Po myśli § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
Ponadto, jak wynika z treści art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te to m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz konieczność podania numeru PESEL strony wnoszącej pismo (art. 46 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 lit. b). W art. 46 § 1 P.p.s.a. wskazano elementy, jakie powinno zawierać każde pismo strony. W art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a. wymieniono dodatkowo enumeratywnie co powinno zawierać pierwsze pismo wnoszone do sądu (skarga), w którym powinien znaleźć się w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną oraz jej podpis.
Strona Skarżąca została dwukrotnie wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi. W dniu 17 czerwca 2019 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do złożenia aktualnego na datę sporządzenia skargi pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed sądami. Wezwanie zostało doręczone w dniu 21 czerwca 2019 r. Zakreślony przez Sąd termin upłynął z dniem 28 czerwca 2019 r. Z uwagi na niezastosowanie się do powyższego wezwania Skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, podanie numeru PESEL oraz podpisanie skargi. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 05.07.2019 r., a zatem siedmiodniowy termin na realizację ww. obowiązków upłynął z dniem 12 lipca 2019 r.
Pomimo upływu wyznaczonych przez Sąd terminów do dokonania opisanych czynności, Skarżący nie zastosował się do wezwań i nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie uiścił wpisu sądowego w kwocie 100 zł, nie podał w zakreślonym terminie swojego numeru PESEL oraz nie podpisał skargi.
Skarżący co prawda pismami z dnia 11 i 25 czerwca 2019 r. cofnął skargę w przedmiotowej sprawie, jednakże, w rozpatrywanej sprawie, Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne, ponieważ nie jest możliwe ani cofnięcie skargi podlegającej odrzuceniu, ani tym bardziej umorzenie postępowania, które w ogóle nie mogło być skutecznie wszczęte skargą dotkniętą brakiem formalnym, którego strona nie uzupełniła. W przeciwnym bowiem przypadku doszłoby do obejścia wskazanych powyżej przepisów prawa regulujących ww. wymogi formalne skargi wnoszonej do sądu administracyjnego.
Z uwagi na powyższe uznać należało, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 lit b P.p.s.a., o czym orzeczono jak w punkcie 1 sentencji.