Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2021 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni zaliczył nadpłatę pana W. N. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-36 za 2020r. w kwocie 291,00 zł na koszty upomnienia w kwocie 8,80 zł i zaległości w podatku od towarów i usług za: lipiec 2007r. w kwocie 40,37 zł należności głównej i w kwocie 55,50 zł odsetek za zwłokę od powyższej zaległości oraz sierpień 2007 w kwocie 78,83 zł należności głównej i w kwocie 107,50 zł odsetek za zwłokę od powyższej zaległości.
Odpis postanowienia został doręczony podatnikowi za pomocą środków komunikacji elektronicznej w dniu 6 maja 2021 r.
W piśmie z dnia 13 maja 2021 r. (złożonym za pośrednictwem skrzynki ePUAP) podatnik wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, w którym podniósł, że zaległości w podatku od towarów i usług za lipiec i sierpień 2007r., na które organ pierwszej instancji dokonał zaliczenia kwoty 291,00 zł uległy przedawnieniu. Przywołał także wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20 kwietnia 2021r. sygn. akt I SA/Gd 909/20 uchylający postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 17 lipca 2020 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni do majątku zobowiązanego z uwagi na bezskuteczność (w oparciu m.in. o tytuły wykonawcze z dnia 21 listopada 2016r. obejmujące zaległości w podatku od towarów i usług za lipiec i sierpień 2007r.).
Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni przy piśmie z dnia 26 maja 2021 r. przekazał do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej akta sprawy wraz ze stanowiskiem w sprawie zażalenia.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia 27 lipca 2021 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu, przywołując m. in.: przepis art. 76 § 1, art. 76a § 1, art. 62 § 1, art. 51 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) Dyrektor wskazał, że z akt sprawy wynika, że podatnik złożył w dniu 16 marca 2020 r. zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu za rok podatkowy 2020 na formularzu PIT-36, z wykazaną kwotą nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 291,00 zł. Z akt sprawy wynika również, że podatnik złożył deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7 za:
- - lipiec 2007r. w dniu 16 sierpnia 2007r. z wykazanym podatkiem podlegającym wpłacie do US w kwocie 630,00 zł, i
- - sierpień 2007r. w dniu 18 września 2007r. z wykazanym podatkiem podlegającym wpłacie do US w kwocie 426,00 zł.
Podatnik nie wykonał zobowiązań wynikających z wskazanych wyżej deklaracji dla podatku od towarów i usług wobec powyższego organ egzekucyjny Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni celem ich wyegzekwowania podjął czynności egzekucyjne. Po szczegółowym przedstawieniu przebiegu prowadzonego wobec podatnika postępowania egzekucyjnego oraz postępowania sądowoadminstracyjnego będącego jego następstwem, organ odwoławczy wskazał, że w związku z pozostającym w obrocie prawnym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 17 lipca 2020 r. i poprzedzającym go postanowieniem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni 18 maja 2020 r.- nie może być mowy o zniwelowaniu skutków postępowania egzekucyjnego w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia. Dlatego Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2021 r. prawidłowo zaliczył nadpłatę z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-36 za 2020r. na koszty upomnienia i zaległości w podatku od towarów i usług za: lipiec 2007r. i sierpień 2007 r. oraz naliczył odsetki za zwłokę od zaległości.
Odpis postanowienia został doręczony podatnikowi w dniu 13 sierpnia 2021 r. za pośrednictwem operatora pocztowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan W. N., ponawiając zarzuty podniesione w zażaleniu, zarzucił naruszenie:
art.144 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa doręczenie rozstrzygnięcia w sprawie, art. 139 § 3 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, poprzez niedotrzymanie terminu na załatwienie sprawy i doręczenie go po wskazanym w art. 139 Ordynacji podatkowej terminie, zasady legalizmu wyrażonej art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej oraz art.7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej i poprzez swoje działanie wydanie przyzwolenia na łamanie przepisów prawa przez organ egzekucyjny i wadliwe tym samym określenie statusu prawnego prowadzonych postępowań egzekucyjnych będących przedmiotem wydanego postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni, w sprawie zaliczenia nadpłaty podatku dochodowego za rok 2020. Ponadto niezastosowanie się poprzez wydanie niniejszego postanowienia do zasady określonej w art.2a wskazanej ustawy i naruszenie tym samym moich praw, jako podatnika oraz zasad państwa praworządnego wynikających z treści art. 120-121 ustawy.
Zarzucając powyższe skarżący wniósł o: uchylenie wydanego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku oraz poprzedzającego go postanowienia w sprawie zaliczenia nadpłaty podatku PIT-36 organu egzekucyjnego w całości, zwrot nadpłaty podatku PIT-36 będącej przedmiotem postanowienia wraz z należnymi odsetkami, lub zaliczenie ich przez organ egzekucyjny na poczet czynnych postępowań egzekucyjnych a także o wymierzenie organowi administracji publicznej w osobie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kary grzywny za przewlekłe prowadzenie postępowania, stosownie do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.")
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i stanowisko, jak w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność z prawem prowadzenia postępowania w sprawach, w których organ administracji wydaje w postępowaniu administracyjnym postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a).
Zarzuty skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gdańsku w dniu 29 września 2021 r. dotyczą postępowania zakończonego postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 lipca 2021 r. w przedmiocie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 r. w kwocie 291 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za lipiec 2007 r. Odpis postanowienia został skarżącemu doręczony w dniu 13 sierpnia 2021 r. (k. 58 akt administracyjnych).
W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie zaliczenia nadpłaty. W pozostałym zakresie skarga złożona przez pana W. N. została zakwalifikowana jako skarga na postanowienie w przedmiocie zaliczenia nadpłaty i zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 1309/21 i postępowanie jest odrębnie prowadzone.
W ocenie Sądu zarzut przewlekłego postępowania w przedmiocie zaliczenia nadpłaty nie jest zasadny. Skarżący złożył ponaglenie kierowane do Ministra Finansów. W sprawie nie jest okolicznością sporną, że w sprawie w przedmiocie zaliczenia nadpłaty podatku od osób fizycznych za 2020 r. pan W. N. wskazał adres do doręczeń elektronicznych, na który organ podatkowy, zgodnie z art. 144 § 1a Ordynacji podatkowej powinien dokonywać doręczeń. Organ nie wskazuje, aby zaistniała sytuacja braku możliwości doręczenia w ten sposób, jednak doręczenia dokonuje przesyłką rejestrowaną (art. 144 § 1c pkt 1 Ordynacji podatkowej).
Z akt sprawy wynika, że pomimo niezachowania formy doręczenia organ podjął czynność doręczenia niezwłocznie po wydaniu postanowienia z dnia 27 lipca 2021 r. (k.59v akt administracyjnych). Przesyłka prawidłowo awizowana została odebrana przez skarżącego w dniu 13 sierpnia 2021 r.
Sąd podziela pogląd prezentowany przez organ, że w rozpoznawanej sprawie nie zostało wykazane, aby czynności organu skutkowały przewlekłością postępowania. Doręczenie zostało dokonane w terminie niezwłocznym, skarżący nie został pozbawiony prawa do złożenia skargi. W rozpoznawanej sprawie sprawa została załatwiona w terminie określonym w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej.
Organ odwoławczy w terminie zgodnym z przepisem prawa rozpoznał zażalenie złożone przez pana W. N. za pośrednictwem organu pierwszej instancji w dniu 13 maja 2021 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdyni w dniu 28 maja 2021 r. przekazał organowi odwoławczemu stanowisko w sprawie zażalenia wraz z aktami sprawy (k. 17 akt administracyjnych).
Uzasadnienie stanowiska skarżącego w zakresie przyczyn wyboru doręczeń elektronicznych z uwagi na zagrożenie zarażeniem koronawirusem nie wpływa na prawną ocenę zarzutu w zakresie niezałatwienia sprawy w terminie.
Z tych względów uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.