Uzasadnienie
Skarżąca Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2013 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 listopada 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej; wykazanie, że skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a zarządzeniem z dnia 9 listopada 2016 r. - do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 22 listopada 2016r.
Zakreślony termin do usunięcia braków skargi upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 listopada 2016 r., a zatem siedmiodniowy termin do ich wykonania upływał z dniem 29 listopada 2016 r.
Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie, pomimo wezwania zawierającego stosowne pouczenie, w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.