Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 lipca 2012 r. M. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Jak wynika z treści skargi przedmiotem zaskarżenia objęta jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego polegająca na niepodejmowaniu czynności w sprawie zwrotu skarżącemu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym za sierpień 2011 r.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu podatkowego środkiem zaskarżenia jest ponaglenie przewidziane w art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zgodnie z § 1 pkt 1 powołanego przepisu, w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie przysługuje stronie ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia.
Jednakże wskazana ustawa nie przewiduje od wydanego w następstwie rozpoznania ponaglenia rozstrzygnięcia żadnego środka odwoławczego. W konsekwencji, wniesienie skargi na to rozstrzygnięcie winno być poprzedzone wezwaniem na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Taka czynność została w sprawie podjęta, jednakże nieskutecznie. Z akt sprawy wynika, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie rozpoznania ponaglenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 grudnia 2011 r. Zatem termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął w dniu 10 stycznia 2012 r. Skarżąca zaś wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a skierował do Naczelnik Urzędu Skarbowego w dniu 14 czerwca 2012 r.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając niedopuszczalność skargi w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.