Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. w sprawie skargi na czynności w postępowaniu egzekucyjnym tj. naruszenie przepisów o przeprowadzeniu licytacji, wniosku o unieważnienie licytacji oraz wniosku o wyznaczenie innego organu egzekucyjnego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2026 r., Strona została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi przez jej podpisanie. Jednocześnie Strona została pouczona, iż nieusunięcie tego braku w ww. terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy. Dodatkowo, w wykonaniu zarządzenia z dnia 19 sierpnia 2026 r. Skarżącej przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Doręczenie ww. korespondencji nastąpiło w dniu 31 sierpnia 2026 r.
Z akt sprawy wynika, iż w dniu 2 września 2026 r. Strona uiściła należny wpis od skargi w kwocie 100 zł, natomiast brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie wyjaśnić należy, iż przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.
Skarga jest dopuszczalna, gdy: przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Dlatego też Sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jednym z wymogów formalnych pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu.
Brak podpisu jest natomiast wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 in initio w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i uzasadnia wezwanie do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu strony następuje dopiero wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie tego braku, pomimo prawidłowego wezwania do jego usunięcia.
W niniejszej sprawie wniesiona do tut. Sądu skarga nie spełniała jednego z podstawowych wymogów formalnych, mianowicie nie była ona podpisana. W sprawie zatem zaistniała sytuacja, w której skarga nie zawierała podpisu podmiotu wskazanego jako strona skarżąca (osoby jej reprezentującej), którą zgodnie z KRS Spółki jest prezes zarządu.
Jak już wyżej wskazano, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 57 § 1 p.p.s.a., każde pismo procesowe, w tym skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obowiązek składania podpisu pod pismem wynika z ustawy. Zatem sądy są zobowiązane z urzędu weryfikować spełnienie tego wymogu.
Z powyższych względów tut. Sąd wezwał Stronę do uzupełnienia wskazanego wyżej braku formalnego skargi. W wezwaniu zawarto także pouczenie o skutkach nieuzupełnienia tego braku w postaci odrzucenia skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dodatkowo stronie skarżącej przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie doręczono 31 sierpnia 2026 r., w związku z czym termin 7 dni do uzupełnienia braków skargi upływał z końcem 7 września 2026 r. (w dzień powszedni).
Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania skarga nie została podpisana. Jedynie w dniu 2 września 2026 r. Strona uiściła należny wpis od skargi w kwocie 100 zł.
Zatem, wobec braku uzupełnienia braku formalnego skargi, skarga ta podlegała odrzuceniu.
W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie zaś o zwrocie wpisu sądowego od skargi, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia oparto o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.