Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] 2006r. skarżący J. P. zaskarżył bezczynność Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. polegającą na nie zajęciu stanowiska w sprawie zaciągnięcia kredytu przez Gminę Ł. na finansowanie działalności Policji. W odpowiedzi na skargę Regionalna Izba Obrachunkowa w K. wniosła o odrzucenie skargi wskazując, iż skarżący nie jest stroną w postępowaniu nadzorczym prowadzonym przez Kolegium Izby, które przeprowadzono wobec uchwały budżetowej gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
W myśl art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4.
Zgodnie z pkt. 8 wyżej cytowanego przepisu zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt. 1-4 p.p.s.a. Dlatego też skarga na bezczynność organu przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt. 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt. 4 tj. dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznana uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zatem istotę skargi na bezczynność może stanowić jedynie zarzut niewydania w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej do wydania lub podjęcia, których organ był zobligowany.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż Regionalna Izba Obrachunkowa nie miała ustawowego obowiązku do wyrażenia swego stanowiska w przedmiocie finansowania działalności Policji w formie decyzji administracyjnej, postanowienia, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Na marginesie należy zauważyć, że nawet gdyby na organie tym ciążył obowiązek wydania aktu pod podjęcia określonej czynności to z całą pewnością taki akt lub czynność nie odnosiłyby się do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który z kolei określałby dla skarżącego uprawnienie lub obowiązek.
Dlatego też skargę J. P. na bezczynność Regionalnej Izby Obrachunkowej polegającą na nie zajęciu stanowiska w sprawie zaciągnięcia kredytu przez Gminę Ł. na finansowanie działalności Policji uznano za niedopuszczalną i odrzucono na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi