Uzasadnienie
A Sp. z o.o. w T., reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta T. dotyczącą podatku od nieruchomości za lata 2003 – 2007.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 marca 2012r. wezwano pełnomocnika Spółki do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi - dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS).
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 28 marca 2012 r. i pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Niezłożenie takiego dokumentu powoduje niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 29 P.p.s.a. i w przypadku pisma procesowego, jakim jest skarga, stanowi brak formalny. Uniemożliwia bowiem zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała w imieniu spółki kapitałowej, była do tego uprawniona.
Ponadto stwierdzić należy, że jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 P.p.s.a., jednakże jeżeli pismem tym jest skarga, zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
W konsekwencji skargę Spółki należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.