Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Podkreślił, że jest inwalidą, utrzymującym się jedynie z zasiłku w kwocie 604 zł i na zasadach dożywocia zamieszkującym samotnie na poddaszu domu.
Skarżącemu kilkukrotnie przyznano prawo pomocy w innych postępowaniach przed Sądem, w szczególności postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. ustanowiono mu profesjonalnych pełnomocników w sprawach o sygn. akt IV SA/Gl 886/16 i IV SA/Gl 890/16.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego lub innego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W stosunku do skarżącego przesłanka ta została spełniona, przy czym można to stwierdzić na podstawie samego wniosku, bez potrzeby wystosowania wezwania do jego uzupełniania. Okoliczności podane we wniosku zostały zresztą niedawno zweryfikowane i potwierdzone w przywołanych wyżej sprawach, w których przyznano mu prawo pomocy. We wspomnianych postanowieniach z dnia 15 listopada 2016 r. powołano się wszak na znajdujące się w aktach administracyjnych decyzje przyznające mu pomoc społeczną oraz formularz aktualizacji wywiadu środowiskowego, w świetle których jest on osobą schorowaną, nieposiadającą majątku oraz zasobów finansowych. Skądinąd również dokumenty zgromadzone w aktach administracyjnych tej sprawy, takie jak orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, zaświadczenie lekarskie czy protokół z wizji przeprowadzonej dnia 21 lipca 2016 r., dostarczają zbieżnych z oświadczeniami wnioskującego informacji na temat stanu jego zdrowia oraz jego warunków mieszkaniowych.
W takim stanie rzeczy można przyjąć, że każdy dodatkowy wydatek może pociągnąć za sobą uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącego.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.