Uzasadnienie
W piśmie z dnia 3 września 2004 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (nadaną w placówce pocztowej 6 września 2004 r.), które wpłynęło do Izby Skarbowej w K. w dniu 8 września 2004 r. Z. B. podał, iż składa "zażalenie – w związku z brakiem wydania postanowienia w sprawie, na podstawie art. 165a § 2 Ordynacji podatkowej". Jednocześnie skarżący wniósł o "uznanie roszczenia i o rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie, w której zwracał się do organu, tj. czy naruszono przepisy Ordynacji podatkowej, a w szczególności art. 139 w powiązaniu z art. 140, a jeżeli do takiego naruszenia doszło, to czy skutkuje ono uznaniem stanowiska strony na zasadzie ważności decyzji ostatecznej". W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż pismem z dnia 17 maja 2004 r. wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej w K. wniosek o wszczęcie postępowania podatkowego celem ustalenia stanu faktycznego.
Odpowiedziano mu, iż organ nie uważa za stosowne wydanie postanowienia w sprawie, mimo, iż, zdaniem skarżącego, art. 165 a Ordynacji podatkowej nakazuje wydanie takiego postanowienia, gdy z jakichkolwiek przyczyn postępowanie nie może być wszczęte.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. – przedstawiając przebieg postępowania administracyjnego w sprawie podał co następuje.
Pan Z. B. pismem z dnia 25 lutego 2004 r. poinformował Dyrektora Izby Skarbowej w K. o nieprawidłowych działaniach organu podatkowego w przedmiocie załatwienia złożonego w dniu 18 grudnia 2003 r. zapytania w trybie art. 14 a Ordynacji podatkowej. Skarżący zarzucał w nim nieusprawiedliwione niczym przewlekłe załatwienie sprawy, naruszanie terminów proceduralnych. Twierdził jednocześnie, iż opieszałość organu podatkowego w udzieleniu odpowiedzi utożsamiać należy z przychyleniem się do stanowiska przedstawionego w zapytaniu. Rozpatrując przedmiotową skargę w myśl art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego Dyrektor Izby Skarbowej w K. uznał ją za zasadną, doręczając skarżącemu zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi. Po jego otrzymaniu pan Z. B. pismem z dnia 5 kwietnia 2004 r. poinformował Dyrektora Izby Skarbowej, iż otrzymał odpowiedź na zapytanie udzieloną w trybie art. 14a Ordynacji podatkowej i nie zgadza się, że powiadomienie o przedłużeniu terminu załatwienia wniosku o wydanie opinii w sprawie było zgodne z obowiązującymi przepisami oraz uważa, iż takie naruszenie terminu prawa materialnego skutkuje przyjęciem jego stanowiska w sprawie zawartego w zapytaniu. Ponadto wnosił o wydanie postanowienia w sprawie.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w K. przedstawił skarżącemu kolejne wyjaśnienia dotyczące przedmiotowej sprawy.
W piśmie z dnia 17 maja 2004 r. Pan Z. B. w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego uznania stanowiska strony w sytuacji wydania przez organ podatkowy odmiennej interpretacji niż oczekiwana przez składającego zapytanie Pan Z. B. po raz kolejny wniósł o wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. w piśmie z dnia 16 czerwca 2004 r. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, stwierdzając, iż wniosek jest bezprzedmiotowy. Jednocześnie udzielił skarżącemu szczegółowych wyjaśnień na temat przepisów prawa obowiązujących w zakresie rozpatrywania skargi i wniosków oraz niesłuszności wnioskowania, co do konieczności akceptacji przez organ podatkowy stanowiska zawartego w zapytaniu złożonym w trybie art. 14a Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na otrzymane wyjaśnienia Pan Z. B. skierował do Dyrektora Izby Skarbowej w K. pismo z dnia 5 lipca 2004 r. w którym zawarł ponowny wniosek o wszczęcie postępowania podatkowego wskazując na nieznajomość prawa przedstawicieli organu.
Odpowiadając na to pismo w dniu 21 lipca 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej szczegółowo wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy i podtrzymał swoje zdanie w przedmiotowej sprawie.
Po doręczeniu tychże wyjaśnień strona wniosła do WSA skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K..
Wobec opisanego powyżej stanu faktycznego Dyrektor Izby Skarbowej w K. odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze wskazał, iż przywołane przez skarżącego przepisy dotyczące wszczęcia postępowania odnoszą się do postępowania podatkowego i określają datę wszczęcia postępowania na żądanie strony. Regulują zatem te sytuacje, w których zaistnieje konieczność prowadzenia postępowania dla zapewnienia realizacji obowiązku podatkowego (celem podjęcia tych czynności jest zatem realizacja materialnego prawa podatkowego, skonkretyzowana w treści decyzji podatkowej zamykającej tok postępowania podatkowego).
Warunkiem zaś wystąpienia z pytaniem prawnym, dotyczącym zakresu stosowania przepisów prawa podatkowego jest, aby w indywidualnej sprawie podatnika nie toczyło się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa lub też postępowanie przed sądem administracyjnym.
Natomiast postępowanie wdrożone na skutek skargi Pana Z. B. na przewlekłość działania Urzędu Skarbowego w S. toczyło się na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 53 powołanej powyżej ustawy skargę można wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia prawa.
W rozpatrywanej sprawie uznać należy, iż pismo z dnia 5 lipca 2004 r. stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, tj. zaniechania wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania podatkowego.
Doręczenie skarżącemu pisma Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 lipca 2004 r., które zgodnie z potwierdzeniem odbioru zawartym w aktach administracyjnych (k. 7-8) nastąpiło w dniu 28 lipca 2004 r. wyznacza zatem początek biegu terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Na mocy art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie zatem z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeśli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Po dokonaniu stosownych obliczeń (pomijając zgodnie z wskazanymi powyżej zasadami, dzień doręczenia decyzji) stwierdzić należy, iż termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 27 sierpnia 2004 r. (piątek).
Wobec powyższego uznać należy, iż skarga nadana w placówce pocztowej w dniu 6 września 2004 r. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie skargę Z. B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. należało odrzucić.