Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J.S. wniósł (we własnym imieniu) skargę na decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] skierowaną do T.Z. w przedmiocie bezczynności organu w sprawie dotyczącej podatku od nieruchomości na 2004 r. Do skargi dołączono odpis zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
J. S. nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie bezczynności organu w sprawie dotyczącej podatku od nieruchomości na 2004 r.
Zaskarżona bezczynność Burmistrza Miasta S. odnosi się bowiem (jak to wynika z treści skargi i załączonej kopii nakazu płatniczego) do decyzji tego organu z dnia [...] r. nr [...] skierowanej do T.Z. i dotyczy łącznego zobowiązania pieniężnego tego podatnika na rok 2004 z tytułu podatku rolnego i podatku od nieruchomości.
Wyjaśnić zatem należy, iż zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności (w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 art. 50 tej ustawy).
Nie można więc uznać, aby J.S. posiadał w niniejszej sprawie legitymację prawną (interes prawny) do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zważywszy iż występuje on w sprawie osobiście, a nie w charakterze pełnomocnika podatnika. Ponadto (co wynika z odpowiedzi na skargę), T. Z. skorzystał z przysługującego mu uprawnienia i samodzielnie odwołał się od opisanej wyżej decyzji Burmistrza Miasta S. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.
su.