Uzasadnienie
W dniu 16 lipca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga B. O. na bezczynność Regionalnej Izby Obrachunkowej w K., w której treści wskazano, że wiedząc o nie przestrzeganiu dyscypliny w zakresie finansów publicznych nie złożyła zawiadomienia do Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych.
W odpowiedzi na skargę Regionalna Izba Obrachunkowa w K. wniosła o oddalenie skargi, argumentując, że skarżący nie wykazał interesu prawnego do wywiedzenia skargi. Ponadto wskazał, że skarga jest bezpodstawna, ponieważ pismem z dnia [...] 2003 r. skarżący otrzymał odpowiedź Izby na pozostawione pytania i pismo to dołączył do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), przedmiotem skutecznej skargi do sądu administracyjnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej, może być wyłącznie skarga na decyzję, postanowienie, akt bądź czynność administracyjną dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo na bezczynność organu prawem zobowiązanego do podjęcia jednej z wyżej wskazanych przejawów władztwa administracyjnego, która została wniesiona w sposób i w terminie prawem określonym (por. J. Borkowski w "Ustawy o dwuinstancyjnym sądownictwie administracyjnym", Mon. Praw. 2003 r., nr 8, str. 345).
Wniosek taki wynika z dyspozycji przepisów art. 3 § 2 i 3 Działu III rozdz. 2 wyżej powołanej ustawy.
W tym stanie rzeczy, nie wdając się w badanie kwestii terminowości wniesienia skargi, stwierdzić trzeba, że w sprawie przede wszystkim brak jest przedmiotu zaskarżenia. Jak wyżej wskazano – przedmiotem oceny Sądu może być wyłącznie działanie lub bezczynność organu w sprawach związanych z "władztwem administracyjnym", a treść wniesionej skargi wskazuje, że stanowi ona w istocie swoistą formę zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, ściganego na podstawie przepisów karnych, które mogą stanowić przedmiot innego, poza sądowo-administracyjnego, postępowania.
Z tych względów skargę uznano za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o jej odrzuceniu.