Uzasadnienie
Pismem z 9 marca 2026 r. G sp. z o.o. w Z. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2015 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wniósł o jej odrzucenie z uwagi na nie poprzedzenie jej ponagleniem.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 16 kwietnia 2026 r. skarżąca została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wniosła ona do organu podatkowego wyższego stopnia ponaglenie zgodnie z art. 141 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm. – dalej: O.p.), w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że takie ponaglenie nie zostało wniesione.
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono skarżącej 8 maja 2026 r.
W piśmie z 18 maja 2026 r., w terminie, skarżąca wskazała, iż ponaglenia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie były składane, w szczególności, gdy Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. stwierdził, iż 5 czerwca 2019 r. nie przedłużył skutecznie terminu zwrotu podatku za sierpień 2015 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 29 czerwca 2026 r. zwrócono się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. o nadesłanie odpowiedzi na skargę, jako organu właściwego, w terminie 7 dni.
Nadesłaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. odpowiedź na skargę doręczono skarżącej i jednocześnie wezwano ją do wskazania, w terminie 7 dni, daty pisma lub nadesłania kopii pisma stanowiącego ponaglenie w niniejszej sprawie dotyczącego niezałatwienia sprawy we właściwym terminie – pod rygorem przyjęcia, ze ponaglenie takie nie zostało wniesione.
Przesyłkę pocztową zawierającą powyższe wezwanie doręczono skarżącej 30 lipca 2026 r., a zatem termin do ustosunkowania się do jego treści upływał jej z dniem 6 sierpnia 2026 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. - p.p.s.a) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej jest zatem uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia do właściwego organu.
Z uwagi na to, że niniejsza sprawa dotyczy zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2015 r., kwestię uprawnień podatnika do wniesienia ponaglenia regulują przepisy O.p. Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: a) organu podatkowego wyższego stopnia (art. 141 § 1 pkt 1 O.p.) lub b) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej albo dyrektora izby administracji skarbowej (art. 141 § 1 pkt 3 O.p.). W przypadku zaś bezczynności Ministra Finansów w sprawach rozpatrywanych w I instancji do przyjęcia i rozpatrzenia ponaglenia będzie właściwy on sam, jako że jest organem odwoławczym i organem wyższego stopnia po myśli art. 13 § 3 O.p.
Wyczerpanie środków zaskarżenia w sprawie oznacza złożenie ponaglenia, o którym mowa w art. 141 § 2 O.p. Takie ponaglenie nie zostało w sprawie złożone, co czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.