Uzasadnienie
A S.A. z siedzibą w K. złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy B. w sprawie stanowiska do zarzutów zgłoszonych na egzekucję administracyjną prowadzoną przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. w oparciu o tytuły wykonawcze z dnia [...]r. o nr [...],[...],[...]. W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że pismem z dnia [...]r. nr [...] wniosła – w trybie art. 33 pkt 2, 6 i 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954 z 2005 r. z późn. zm.) – zarzuty na wystawione tytuły wykonawcze przez Wójta Gminy B.. Zgodnie z art. 34 § 1 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji rozpatrzenie zarzutów przez organ egzekucyjny następuje po uzyskaniu ostatecznego stanowiska wierzyciela w formie postanowienia. Czyniąc zadość w/w przepisowi organ egzekucyjny Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. wystąpił pismem z dnia [...]r. nr [...] do Wójta Gminy B. o zajęcie stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Z uwagi na brak reakcji wierzyciela, A złożyła w dniu [...] r. zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w dalszej części uzasadnienia określanego "Kolegium" na niewydanie postanowienia przez Wójta Gminy B., składając jednocześnie wniosek o wyznaczenie terminu do załatwienia sprawy. W odpowiedzi na zażalenie, Wójt pismem z dnia [...]r. poinformował Kolegium, że pismem z dnia [...]r. wystąpił do organu egzekucyjnego o zwrot tytułów wykonawczych. A, uzupełniła zażalenie poprzez wskazanie, że cofnięcie tytułów okazało się bezskuteczne i że po wszczęciu postępowania egzekucyjnego – nie jest możliwe cofnięcie tytułów na podstawie których nastąpiło wszczęcie egzekucji. A zauważa przy tym, że tytuły te stanowiły podstawę dokonanego przez organ egzekucyjny zajęcia, którą to czynność uchylił po uzyskaniu stanowiska wierzyciela.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] uznało wniesione zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi Gminy B. dwutygodniowy termin do zajęcia stanowiska wobec zgłoszonych zarzutów. W wyznaczonym terminie Wójt nie wydał postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów, kierując do Kolegium pismo z dnia [...]r., w którym zawarł stanowisko, że nie jest możliwe wydania w/w postanowienia bez zawieszenia postępowania egzekucyjnego przez organ egzekucyjny. Pismo to przekazane zostało do wiadomości A i stało się bezpośrednią przyczyną wystąpienia do Wójta Gminy – w trybie art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na niezajęci stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów. Wezwanie to nie zostało uwzględnione przez wierzyciela do czasu sporządzenia skargi tj. do dnia [...]r.
Skarżąca Spółka wniosła o:
- 1) zobowiązanie Wójta Gminy B. do wydania postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów oraz wyznaczenie terminu do wydania przedmiotowego postanowienia,
- 2) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego.
Pismem procesowym z dnia [...]r. A zwróciła się z pytaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy została przekazana jej skarga na bezczynność Wójta Gminy B. z dnia [...]r. Po otrzymaniu w/w pisma i stwierdzeniu, że do Sądu nie wpłynęła skarga A na bezczynność Wójta Gminy B., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału pismem z dnia [...] r. sygn. akt I SAB/Gl 9/06 wystąpiono do Wójta o niezwłoczne przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oryginału skargi i odpowiedzi na skargę.
Wójt Gminy B., przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę, wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że w ramach instytucji autokontroli – po otrzymaniu skargi – wydał w trybie art. 54 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowienie w dniu [...]r. uznając zgłoszone przez A zarzuty za zasadne. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu [...]r. W wyjaśnieniu z dnia [...]r. Wójt Gminy B. podniósł, iż w jego ocenie wydanie postanowienia w dniu [...]r. w sprawie uznania zarzutów skarżącej za zasadne, a także jego uprawomocnienie przesądziło o tym, że skarga tej ostatniej została załatwiona i z tego też względu nie przekazano jej do Sądu, uznając jej bezprzedmiotowość.
Pełnomocnik skarżącej spółki wniósł na rozprawie o umorzenie postępowania sądowego, w przypadku uznania, że postanowienie wydane w dniu [...]r. czyni zadość stanowisku wierzyciela w sprawie zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów.
Pełnomocnik wierzyciela przychylił się do wniosku skarżącej spółki, wskazując, że co prawda w prawnej podstawie rozstrzygnięcia nie został uwzględniony art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jednak postanowienie to wydane zostało w ramach autokontroli wynikającej z tego przepisu, po otrzymaniu skargi skarżącej na bezczynność Wójta Gminy B..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w dalszej części uzasadnienia określanej skrótem "ppsa", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione w § 1 i w § 2 stało się bezprzedmiotowe.
W rozpatrywanej sprawie Wójt Gminy B., po otrzymaniu skargi z dnia [...]r. na bezczynność w sprawie wyrażenia stanowiska wierzyciela w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego – przed jej przekazaniem Sądowi – wydał w dniu [...]r. postanowienie w sprawie uznania zgłoszonych przez skarżącą zarzutów na tytuły wykonawcze za zasadne, uznając tym samym zasadność skargi na bezczynność. Należy wskazać, że w podstawie prawnej rozstrzygnięcia nie został uwzględniony art. 54 § 3 ppsa, jednakże takie działania Wójta potwierdza odpowiedź na skargę, a także wyjaśnienie z dnia [...]r., w których zawarte zostało stwierdzenie, że "uznając zasadność skargi w ramach instytucji autokontroli określonej w art. 54 § 3 ppsa wydano postanowienie z dnia [...]r. dla A S.A. (....) Postanowienie to stało się prawomocne, a to zdaniem organu wyczerpało problematykę skargi".
Wydanie postanowienia w ramach autokontroli czyniło zadość żądaniu skarżącej, a postępowanie przed Sądem stało się bezprzedmiotowe, gdyż Sąd ten nie był władny wydać rozstrzygnięcia określającego termin załatwienia sprawy, skoro sprawa ta została już załatwiona, przed przekazaniem skargi do Sądu. Nie było też możliwe – a taki był pierwotny wniosek organu, zawarty w odpowiedzi na skargę – oddalenie skargi, skoro jej zasadność została uznana w drodze autokontroli.
Z tych też względów umorzono na podstawie art. 161 § 3 ppsa postępowanie sądowe uznając, iż stało się ono bezprzedmiotowe. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 201 ppsa, zgodnie z którym "zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3". Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.