Uzasadnienie
Z.G. reprezentowany przez doradcę podatkowego I.Ł. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Od powyższej skargi Z.G. uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środka przewidzianego w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 marca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do podania informacji, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy ewentualnie kiedy złożono ponaglenie, o jakim mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie, pod rygorem przyjęcia przez Sąd, że wskazany środek nie został przez skarżącego złożony.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazał, że wielokrotnie w toku postępowania skarżący wskazywał organowi, iż jego działania, jako przewlekłe, nie zmierzają do rychłego załatwienia sprawy stanowiąc tym samym rażące naruszenie prawa (np. pisma z dni [...].01.2014r, [...].12.2014r, [...].01.2015r.) W opinii skarżącego wzywał on tym samym organ pozostający w zwłoce do podjęcia właściwych czynności zmierzających do faktycznego wyjaśnienia meritum postępowania, tj. do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z regulacją art. 52 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Po myśli art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Jak wskazuje § 2 ww. przepisu organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Wnoszenie ponaglenia następuje bez pośrednictwa organu podatkowego, którego bezczynność jest kwestionowana. Ponaglenie należy zatem składać bezpośrednio do organu wyższego stopnia z pominięciem organu prowadzącego postępowanie, który uchybia terminom. Złożenie ponaglenia, oprócz tego, że może spowodować skutek w postaci wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy, może nieść za sobą informację o uchybieniach w pracy organu niższego stopnia (por. P. Pietrasz [w:] J. Brolik, R. Dowgier., L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, W. Stachurski, Ordynacja podatkowa, Komentarz, Teza 3 do art. 141, Lex 2013).
Zauważyć należy, że terminy do wniesienia skargi przewidziane w art. 53 P.p.s.a. nie dotyczą skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym skargę taką można wnieść w każdym czasie, po wyczerpaniu przysługujących stronie środków zaskarżenia (zob. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex, 2011, teza 3 komentarza do art. 53).
Wobec powyższego warunkiem skutecznego wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania było uprzednie wniesienie przez skarżącego ponaglenia do organu wyższego stopnia a także jego rozpatrzenie przez właściwy organ. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 41, poz. 214) organem wyższego stopnia nad dyrektorami urzędów kontroli skarbowej jest Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.
W rozpoznawanej sprawie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 marca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do podania informacji, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy ewentualnie kiedy złożono ponaglenie, o jakim mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie, pod rygorem przyjęcia przez Sąd, że wskazany środek nie został przez skarżącego złożony.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazała, że wielokrotnie w toku postępowania skarżący wskazywał organowi, iż jego działania, jako przewlekłe, nie zmierzają do rychłego załatwienia sprawy stanowiąc tym samym rażące naruszenie prawa (np. pisma z dni [...].01.2014 r., [...].12.2014 r., [...].01.2015 r.) W opinii skarżącego wzywał on tym samym organ pozostający w zwłoce do podjęcia właściwych czynności zmierzających do faktycznego wyjaśnienia meritum postępowania, tj. do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego pisma nie stanowią ponaglenia w rozumieniu art. 141 Ordynacji podatkowej. Znajdujące się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy pisma skarżącego z dnia [...] grudnia 2014 r. i [...] stycznia 2014 r. skierowane do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej stanowią w istocie odpowiedź na wezwanie organu kontroli do przedłożenia stosownych dokumentów i udzielenia wyjaśnień. Skarżący w pismach tych kwestionuje zasadność przedmiotowych wezwań zaznaczając, że w jego opinii "działania organu świadczą o bezzasadnym przedłużaniu postępowania i podejmowaniu czynności nie mających wpływu na wyjaśnienie meritum sprawy, co rodzi przypuszczenie, iż jedyną przesłanką takiego prowadzenia sprawy jest przedłużenie terminu do zwrotu podatku VAT w kwocie wskazanej w deklaracji VAT-7 za m-c lipiec 2014 r. (pismo z dnia [...] stycznia 2015 r.) bądź też, że "wezwanie nie służy wyjaśnieniu sprawy, a jedynie dodatkowemu przesunięciu terminu zakończenia postępowania" (pismo z dnia 19 grudnia 2014 r.).
Nadto na niewyczerpanie przez skarżącego środka przewidzianego w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej wskazuje również organ w odpowiedzi na skargę.
Wobec powyższego przyjąć należało, że przedmiotowa skarga z uwagi na niewyczerpanie trybu wskazanego w art. 52 P.p.s.a. została wniesiona przedwcześnie i jako taka jest niedopuszczalna.
Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.