Uzasadnienie
Skarżący K.B. wniósł pismem z dnia [...].07.2009 r. skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej polegającą na przekroczeniu terminów do rozpoznania odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...].10.2018 roku, określającej skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za luty 2005.
Po rozpoznaniu skargi wyrokiem z dnia 3.11.2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uznał skargę za uzasadnioną i zobowiązał organ podatkowy do wydania w terminie 60 dni od dnia doręczenia wyroku, decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2005 roku.
Po rozpoznaniu skargi Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11.02.2011 roku uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W toku ponownego rozpoznania sprawy Dyrektor Izby Skarbowej, rozpoznał odwołanie skarżącego i wydał decyzję z dnia [...].01.2010 roku / [...] / w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2005 rok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tzn. gdy przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
Wydanie aktu administracyjnego lub podjęcie czynności po wniesieniu skargi na bezczynność oznacza, że sąd nie może uwzględnić skargi na zasadzie art. 149 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie ze wskazanym przepisem, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyniku aktywności organu po wniesieniu skargi przestaje istnieć przedmiot skargi, którym w niniejszej sprawie jest bezczynność organu. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargą na bezczynność, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Wydanie stosownego orzeczenia przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, jest inną przyczyną bezprzedmiotowości w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor izby Skarbowej, po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność tego organu, zakończył to postępowanie wydaniem w dniu [...].01.2010 r. stosownej decyzji administracyjnej. Tym samym wystąpił skutek odnoszący się do istoty żądania skargi na bezczynność, gdyż uwzględnienie skargi przez Sąd w tym przypadku mogłoby wyrażać się jedynie w zobowiązaniu organu do załatwienia sprawy przez wydanie w określonym terminie decyzji administracyjnej kończącej postępowanie odwoławcze.
Gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, właściwy organ wyda stosowny akt administracyjny, co do którego pozostawał w bezczynności, dane postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność organu, jako bezprzedmiotowe, powinno zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt i OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63/.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 250 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 14 ust. 2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu / Dz. U. Nr 163, poz. 1349zpóźn. zm./.