Uzasadnienie
! SAB/Go 28/10
W dniu 1.10.2010 r. K.B. za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej wniósł w piśmie z dnia [...].09.2010 r. skargę na bezczynność wyżej wymienionego organu polegającą na przekroczeniu terminów do załatwienia spraw odwołania od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].06.2010 roku, wszczętym r\a skutek wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r.
Skarżący, zarzucając w treści skargi wyżej wymienionemu organowi naruszenie przepisów ordynacji podatkowej przez przekroczenie terminów do załatwienia sprawy, wniosła o zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi. Równocześnie w niniejszej skardze domagała się zobowiązania Dyrektora Izby Skarbowej do ukarania dyscyplinarnego pracowników winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Skarga zawierała też wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.
W dniu 4.11.2010 r. wraz z aktami sprawy wpłynęło do Sądu będące odpowiedzią na skargę pismo procesowe Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].11.2010 r, w którym organ wniósł o oddalenie skargi. Nadto przed terminem rozprawy organ podatkowy wniósł pismo z dnia [...].11.2010 roku w którym poinformował ze w dniu [...].11.2010 roku została wydana decyzja przez Dyrektora Izby Skarbowej odmawiająca / w wyniku wznowienia postępowania / uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...].01.2010 roku, a więc decyzji co do której skarżący wskazywał iż organ pozostaje w bezczynności jej nie wydając / dołączając kopię w / w decyzji óo akt sprawy /.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa 1 sądowoadministracyjna, tzn. gdy przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
Wydanie aktu administracyjnego iub podjęcie czynności po wniesieniu skargi na bezczynność oznacza, że sąd nie może uwzględnić skargi na zasadzie art. 149 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie ze wskazanym przepisem, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyniku aktywności organu po wniesieniu skargi przestaje istnieć przedmiot skargi, którym w niniejszej sprawie jest bezczynność organu. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargą na bezczynność, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Wydanie stosownego orzeczenia przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, jest inną przyczyną bezprzedmiotowości w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej, po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność tego organu w postępowaniu wznowieniowym, zakończył to postępowanie wydaniem w dniu [...].11.2010 r. stosownej decyzji administracyjnej. Tym samym wystąpił skutek odnoszący się do istoty żądania skargi na bezczynność, gdyż uwzględnienie skargi przez Sąd w tym przypadku mogłoby wyrażać się jedynie w zobowiązaniu organu do załatwienia sprawy przez wydanie w określonym terminie decyzji administracyjnej kończącej postępowanie wznowieniowe.
Gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, właściwy organ wyda stosowny akt administracyjny, co do którego pozostawał w bezczynności, dane postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność organu, jako bezprzedmiotowe, powinno zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Teza powyższa wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63, którą Sąd orzekający w niniejszej sprawie w tym względzie aprobuje.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji.