Uzasadnienie
Skarżący K.B. pismem z dnia [...] października 2009 roku wniósł, skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej, podnosząc, że postępowanie odwoławcze prowadzone jest przez Izbę Skarbową już od jedenastu miesięcy.
Z załączonych akt administracyjnych wynika, że skarżący wniósł odwołanie z dnia [...].11.2008 roku od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2008r. nr [...] wydanych w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do maja 2005 roku.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w wyrokach wydanych [...] października 2009 roku oraz [...] listopada 2009 roku, w związku ze skargą strony z [...] lipca 2009 roku, wniesioną na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczących podatku i usług za miesiące od stycznia do sierpnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził bezczynność organu.
Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia [...] listopada 2009 roku, cofnął wniesioną skargę, podnosząc, że bezczynność Izby Skarbowej została już rozstrzygnięta. Wskazał przy tym, że wystąpiła niedopuszczalność skargi z art.58 §1 pkt 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd ustalił, że obecnie rozpoznawana sprawa, dotycząca podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2005 roku była już przedmiotem skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej, wniesionej przez stronę skarżącą 12.08. 2009 roku. Zarejestrowanej pod sygnat. akt l SAB / Go 9 /09.
Mając powyższe na uwadze, w pierwszej kolejności należy podkreślić, iż zgodnie z treścią art.58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona.
Analiza żądania skargi z dnia [...] października 2009 roku prowadzi do wniosku, że skarga ta obejmuje kwestie objęte treścią skargi z dnia [...].08.2009 roku. Zachodzi w tym względzie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skargi.
Zgodnie z art. 54 §1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do Sądu Administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Wypływa stąd wniosek, że z chwilą wniesienia skargi w powyższy sposób następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego.
W związku z tym, decydujące znaczenie miało ustalenie, czy sprawa objęta skargą z dnia [...] października 2009r, została wszczęta już po zawiśnięciu sprawy prowadzonej pod sygn. l SAB/Go 9/09.
Wcześniejsze zawiśnięcie przed sądem sprawy stwarza stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu art.58 §1 pkt 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowego. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu.
Odnosząc się z kolei do wniosku strony skarżącej z dnia [...] listopada 2009r. dotyczącego cofnięcia skargi Sąd zauważa, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i w konsekwencji umorzenie postępowania sądowego (stosownie do brzmienia art.161 §1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co oznacza że zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne.
W przypadku jednak zaistnienia przesłanki skutkującej odrzuceniem skargi, a taką przesłankę stanowi, zgodnie z art.58 §1 pk 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaistnienie sprawy w toku (lis pendens) w sprawie objętej skargą pomiędzy tymi samymi stronami postępowania, wniosek o cofnięcie skargi nie może zostać rozpoznany, a Sąd zobligowany jest taką skargę odrzucić (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z 1 lipca 2008r. sygnatura akt II SA/Rz 220/08)
Mając powyższe na uwadze na podstawie art.58 §1 pkt 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.